zaterdag 29 september 2007

Geen alternatieven

Liesbeth heeft contact gehad met Astrid van Dongen, de internist in Utrecht. In februari 2005 had ik zelf een keer met haar gebeld en gemaild....heel aardige en toegankelijke vrouw. Ze had toen Ben's verhaal bestudeerd, en zei dat ze hem dolgraag op haar onderzoekstafel wilde hebben....maar dat ze adviseerde om hem maar rustig thuis te laten zolang het zo goed met hem ging. Toen Liesbeth haar afgelopen donderdag sprak wist de internist nog over wie ze het had. Liesbeth zei "Zij kon zich wel het geval Ben herinneren! Weet niet of dat een goed teken is........."

Er zijn geen nieuwe ontwikkelingen op het gebied van calciumverlagende behandeling. Dat hadden we ook niet verwacht: Liesbeth houdt haar vakliteratuur aardig bij volgens mij, en is altijd gespitst op calcium.
Ik ga Ben nu - net als Joris - L-Lysine geven. Ik lees ergens op i-net iets over L-Lysine en calcium bij mensen, maar ik begrijp absoluut niet de strekking van het verhaal. Werkt het gunstig op calcium? Moet ik nog achterheen....Volgens Astrid en Liesbeth kan ik het rustig gaan proberen. En er zijn nog een paar opties zoals een eetlustopwekker of een maagzuurremmer. En dan maar wachten waar het schip strandt. Ik leef bij de dag, en vandaag gaat het goed: hij plast, hij poept, hij eet, en zijn plas is schoon.

4 reacties:

Kattekoppen zei...

Ha Marga,

Berichtjes over de e-mail lijken niet te werken..dan maar zo. Sterkte met Ben. Hij ziet er prachtig uit op je foto. Wat een kanjer!

Je weet ik kamp ook met een zorgenkindje thuis. Ik weet niet of het helpt maar ik probeer ons geluk af te dwingen door me te concentreren op de meevallers: ze eet haar pilletjes zonder mokken op, ze vindt het infuus niet al te erg etc. Dat helpt me wel. Ik probeer me ook op haar te concentreren. Zo van, ze is ziek, maar ook gewoon een lieve poes die wil knuffen.

Enfin...ik snap dat je daar niet veel mee kan nu. Ik denk aan je! Knuffel die mooie jongen van je maar eens stevig.

Veel liefs,

Marjo
(van de nierfalenwebsite...)

zaterdag, september 29, 2007 11:28:00 PM  
marga zei...

Bedankt Marjo! Ik heb je inmiddels even een emailtje gestuurd.
Wat Ben betreft: we leven sinds een paar jaar in "geleende tijd" en als je dat beseft dan ga je volgens mij automatisch proberen te leven bij de dag....anders hou je het niet vol. Al mijn katten hebben hun eigen aandacht nodig, Ben vraagt heel veel, maar Joris met z'n FLUTD en diabetes ook. En dan moet ik oppassen dat Coco niet tussen wal en schip valt ;-)
Mijn katten zijn in de eerste plaats gelukkig nog steeds knuffels, maar daarnaast inderdaad "zorgenkindjes" waar heel veel tijd in geinvesteerd is. Had ik dat niet gedaan, dan waren in ieder geval Ben en Joris mogelijk/waarschijnlijk niet meer in leven.
Ik hoop dat het met Freia goed blijft gaan... houden zo! ;-)

zaterdag, september 29, 2007 11:52:00 PM  
nadine zei...

Hoi marga...

Mogelijk.. waarschijnlijk?? Nee, zeker weten!!
Zoals jij je inzet voor die superkanjers, petje af hoor! Ze hadden geen beter huisje kunnen treffen dan bij jou.
Ze zijn je zo lief he, die zorgenkindjes...

Knuffie,
Nadine.

maandag, oktober 01, 2007 2:44:00 PM  
wendy zei...

Hey Marga,

Wat vervelend dat er geen alternatief is :-(. Maar het nieuwe medicijn verhoogd dus in ieder geval niet de kans op diabetes? Ik hoop dat Ben het daar goed op blijft doen. Het blijft inderdaad altijd spannend.. Ik vind het ook super wat je allemaal voor Ben en Joris doet. Veel liefs en dikke knuffel voor Ben (en natuurlijk ook voor Joris en Coco).

Liefs,
Wendy

dinsdag, oktober 02, 2007 8:20:00 PM  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina