zaterdag 22 september 2007

Ben en diabetes


Ben dit voorjaar met volle vacht....

Mijn lieffie Ben zit in de problemen. We zijn aangekomen op het punt waar ik al lang bang voor was: we zullen moeten stoppen met de Prednisolon. Hij krijgt dat sinds najaar 2005 om de gigantisch hoge calcium in zijn bloed een beetje terug te dringen. Sinds februari kreeg hij af en toe een positieve glucose-uitslag als ik zijn urine testte, maar altijd was het met 24-48 uur weer verdwenen. De incidenten volgden elkaar sneller op, en nu begint het erop te lijken dat diabetes onvermijdelijk wordt als we doorgaan. We zouden hem dan willens en wetens diabetes laten ontwikkelen, en dan zit ik met 2 katten die ik insuline moet spuiten.
Liesbeth gaat bellen met de internist in Utrecht of die nog een alternatief weet om de hoge calcium een beetje in toom te houden.
Ik weet dat er mensen zijn die Ún Pred geven Ún insuline spuiten. Liesbeth voorziet daar echter grote problemen mee. En ik ben eerlijk gezegd aan het eind van m'n latijn met de katten, en nu een beetje verdrietig dus.....

4 reacties:

Maret zei...

Ach meissie, wat kan ik me goed voorstellen dat je even helemaal op bent. Je hebt eigenlijk nooit echt een onbezorgde tijd van alleen maar genieten. Er is altijd wel iets met de een of ander. Ik heb grote bewondering voor je, dat weet je, want ik weet niet of ik het zo lang volgehouden zou hebben. Ik hoop dat er iets van een oplossing komt, maar ik wens je vooral sterkte meid en een dikke knuffel voor Ben [en ook voor jou!].

Liefs,
Maret

zondag, september 23, 2007 10:46:00 AM  
marga zei...

Ben vond de knuffel heerlijk :-) en ik ook. Het gaat gek genoeg de afgelopen week met mij zelf wel goed hoor. Sinds maandagochtend voelde ik opeens meer energie en ruimte, en dat is deze week zo gebleven. Misschien heeft de vakantie me toch goed gedaan, plus natuurlijk nu het effekt van 2 ipv 4 dagen werken. Scheelt heel veel denk ik.

Ik moest door de gesprekken op het Jan van Breemen Instituut heel erg nadenken over mijn bezigheden. Straks moet ik als Pijn-management begint 2 dagen lang bijhouden wat ik ieder half uur (of zo) heb gedaan. Ik ben bang dat er wel wat wenkbrauwen omhoog gaan....vooral over mijn nachtelijke aktiviteit. Ben heeft natuurlijk 3 jaar lang voor gebroken nachtrust gezorgd. Toch kan ik niet anders....als je die kanjer ziet dan is inslapen het laatste waar je aan denkt. En die nachtelijke voedingen heeft hij dringend nodig is wel gebleken. We gaan dus maar rustig door ....

Ik ben benieuwd hoe het "vrij-voeren" bij jouw katjes gaat uitwerken...zou fijn zijn als het hier ook kon, maar helaas.
liefs terug!
marga

zondag, september 23, 2007 12:07:00 PM  
Nadine zei...

Ah, wat een tegenvaller Marga :-( Gaat het je lichamelijk iets beter, dan Benneke....
Hopelijk vind Liesbeth een ander middel voor Ben waar hij het heel goed op gaat doen.
De duimen draaien.

Knuffie voor jullie beiden

woensdag, september 26, 2007 10:33:00 PM  
wendy zei...

Wat een naar bericht Marga, ik hoop echt dat er een ander middel is wat Ben kan krijgen, want twee katten met diabetes lijkt me ook erg zwaar :-(. Wij hebben het maar een paar maandjes met Linus meegemaakt, maar jij doet het al jaren natuurlijk..
Hele dikke kus in ieder geval, en knuf voor Ben.

Liefs,
Wendy

vrijdag, september 28, 2007 8:23:00 PM  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina