HET LEVEN VAN SERRA
verteld door Dirk



Serra, een Turkse naam die "kroon" betekent, heeft in haar leventje al heel veel meegemaakt en het heeft z'n sporen achtergelaten....
Van wat er te reconstrueren is en bekend is, is ze als kitten meegenomen uit Turkije. Waarschijnlijk samen met een ander poesje (zusje??) Veel te jong om zonder moeder en broertjes en zusjes te kunnen. Misschien een goed bedoelde aktie van toeristen, misschien een "ontvoerd" door iemand met minder goede bedoelingen.
De katjes zijn, hoe dan ook, illegaal Canada in gekomen. Wat er daarna is gebeurd kan alleen Serra vertellen...

Zij en het andere poesje zijn in ieder geval beland bij een handelaar die een stukje over de grens met de VS een huis had geerfd. Vol met katten, het huis en de grond er omheen werden gebruikt als kittenfabriek en opslagruimte voor katten. Dieren waar men niets mee kon werden 's nachts stiekem door de "brievenbus" (die hebben de Amerikaanse 'asiels') gegooid.
Mensen van een dierenbeschermingsorganisatie kwamen er achter en hebben actie ondernomen. En dat is beslist niet makkelijk in de VS. Het is tot een ontruiming gekomen en Serra en haar "zusje" hadden een etiketje met "Anatolian Cat" op hun kooi. De voorzitster van de stichting fokt Turkse Van en zag direct dat die 2 meiden Turkse katten moesten zijn. Alleen waren het korthaartjes...
De katten werden na een inval in beslag genomen en tijdelijk ondergebracht in een "shelter". Maar zodra de katten niet meer nodig waren als bewijsmateriaal in de rechtszaak dreigde de gaskamer.

De twee Turkse poesjes werden door iemand opgevangen en op de slaapkamer gehouden. Daarna zijn wat Amerikaanse Turkse Van fokkers op zoek gegaan naar het hoe en wat van die kortharige katjes en bij mij terecht gekomen. Ik kon het me niet veroorloven om ze allebei te laten komen en koos voor het poesje dat "Sarah Bernhardt" was genoemd omdat ze zo vreselijk verdrietig kon, en kan, kijken. Haar "zusje" is uiteindelijk gebleven bij haar redster.
Sarah/Serra kreeg de meest riante reiskoffer die je maar kan bedenken. De avond voor vertrek hebben de dames de eet en drinkbakjes van de koffer nog even gesloopt.
Maar... Serra raakte kwijt!!! Ze moest onderweg "overstappen" en ik wist met welke vlucht ze aan zou moeten komen. Met eerdere katjes uit Canada werd ik door de KLM gebeld om e.e.a. te controleren en af te spreken. Deze keer niets... Bellen, bellen, bellen en doodongerust ("komt wel vaker voor dat er 'iets' niet op de vrachtlijst staat"). Half uurtje na de landing van de vlucht waarop Serra zou moeten zitten maar weer eens met het dierenhotel op Schiphol gebeld: "Volgens mij is er op die en die vlucht een poes meegekomen met mijn naam op de koffer". Serra was er!! Een zielig maar gezond hoopje kat.

Serra bekeek het huis en besloot direct om op de slaapkamer (intussen ook op de andere kamers boven) te gaan wonen. Leek het meest op de eerste veilige plek die ze in haar leventje had gekend. Een van de poezen deed heel lelijk tegen de naar schatting 2-jarig nieuwkomer maar werd terecht gewezen door Rojin, een ander poesje. 
Het ging goed met Serra hoewel ze als de dood was voor Guness, de "baas op 4 pootjes" - een heel dominante ex-kater - en ze werd krols. Rifat, m'n kortharige Turkje kon en mocht dekken en het leek me wel goed voor Serra om een nestje te hebben. Eindelijk iets dat helemaal voor, en van, haarzelf zou zijn!
Maar ook dat werd bijna een drama. Serra kreeg na 3 weken de meest erge vorm van baarmoederontsteking die je kan bedenken en ze moest onmiddelijk gecastreerd worden. Later heeft ze nog geholpen bij de bevalling van Rojin (maar ook dat eindigde in een drama). 
Guness begon Serra meer en meer te treiteren. Ze plaste en poepte letterlijk in haar broek van angst als ze hem alleen maar zag. Zelfs als ik haar in m'n armen had. Guness heeft een tijdje een Invicible Fence bandje omgehad om hem uit de kamers waar Serra komt te houden en Serra heeft daardoor wat meer zelfvertrouwen.
Het gaat goed met het prinsesje maar die verdrietige blik die ze nog steeds af en toe kan hebben zal wel nooit meer overgaan.....

Dirk

 
12 juli 2004

Omdat Serra na het plotselinge overlijden van Teaser dreigde te vereenzamen op de zolder besloot ik 's avonds haar dan maar te dwingen er vanaf te komen en haar in een bench te zetten. Ik kom de trap op en zie haar bijna direct liggen.
Dood.
Zo te zien is ze heel plotseling en zonder pijn of strijd overleden. Het levenloze lijfje is koud en al niet helemaal stijf meer. Haar oogjes, half open, tonen de zo vertrouwde droevige blik. 
Precies een week na Teaser moet ik afscheid nemen van Serra en het is zo onwezenlijk dat de tranen nog een hele tijd uitblijven. 
Lieve Serra, ik hoop dat je hebt gevonden wat niemand op deze wereld je nog kon geven na al het verdriet dat je hebt gehad. Draag de tranen die je hebt meegekregen van degenen die van je hielden als een kroon. We missen je!

Dirk




 
© M.A. de Boer 2002-2013. Alle rechten voorbehouden. 
Niets mag worden overgenomen van deze website
in welke vorm dan ook zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.