TER HERINNERING AAN JOPIE

9 april 2001 - 13 april 2003


 
8 juni 2001 haalden we Jopie op bij zijn moeder. 
Hij was een bolletje wol van 995 gram en ongeveer 9 weken oud.
Vanaf de eerste dag heeft hij onze harten gestolen en wel op zo'n manier dat we er beiden bang van werden. Deze liefde kon niet lang duren. Op de een of andere manier hebben we dat altijd gevoeld en ook vaak tegen elkaar gezegd. Toen hij ongeveer anderhalf jaar was bleek dat hij blaasgruis had. Omdat ik Marga's site had zitten lezen waren we er prachtig op tijd bij. Jopie kreeg een dieet en hij kreeg geen gruis meer. Op advies van Marga hield ik een dagboek bij en ik kwam er achter dat ik daar veel baat bij had. Het was moeilijk om eten te vinden dat hij echt lekker vond, maar bij een dierenarts in een ander dorp mocht ik het natvoer kopen. Het ging goed met onze kleine man. 
Op een vrijdag kwam ik thuis van mijn werk en Jopie zat te bibberen, raar. Ik keek er eens een half uurtje naar en ik vond dat we naar de dierenarts moesten. Die kon niets aan Jopie vinden in eerste instantie, maar toen hij nog eens goed voelde ontdekte hij sterk vergrote nieren. We moesten de volgende week komen om bloed te prikken. We werden bang na dit bezoek, zou onze angst dan nu waarheid worden, gingen we Joop hieraan verliezen? Zaterdag voelde Joop zich slecht en we belden weer de dierenarts. Joop had inmiddels ondertemperatuur en moest onder de warmtelamp. Omdat hij toch opgenomen werd is er gelijk bloed afgenomen. De waarden in zijn bloed waren slecht, heel slecht. Zondag's mochten we hem ophalen. Maandagmorgen weer naar de dierenarts. We werden doorgestuurd naar Drachten, Dierenkliniek de Toren. Hier maakten ze een echo van zijn nieren. Uitslag slecht, heel slecht. Joop had PKD en waarschijnlijk nog enkele maanden te leven. De dierenarts beschreef ons wat zijn prognose was verspreid over deze maanden. Ook het moment waarop wij Joop uit zijn lijden zouden moeten verlossen. Veel verdriet gaf dit, maar we waren van plan om er nog een stel prachtige maanden van te maken. Helaas raakte Joop's ziekte in een stroomversnelling. Na twee weken moesten we afscheid nemen van onze kerel. Het gedicht beschrijft het totale gevoel wat we hebben.

Miranda en Jelte


 
The Greatest Gift

I always knew this time would come
From the very first time our eyes first met
How I loved you then! How I love you now!
I made a promise then and I keep 
that promise now.

You will not suffer from a pain 
that will not heal,
You will not know the loss of a life 
remembered, now gone.
It is for me alone to make this decision,
the price for the bright joy and pure laughter
you brought me during the time we shared.

I am the only one who can decide 
when it is time
When my hope dies, and my fears ride high,
Just when I need you most, 
I must let you go.
It is for you alone to tell me when 
you are ready,
For without your guidance, I will not know
when to lay my grief, my guilt, my anger,
my sorrow and my selfish heart aside
and give you the last gift, 
the greatest gift.
Your eyes will speak to mine, 
and I will know.

The pain of this moment is excruciating,
Tears stream down my face 
in a river of sorrow,
And my heart drowns in a pool of grief.
For you have spoken and I have listened
And unlike other decisions I have made,
this one brings no relief...
no comfort...no peace
For if there's one thing I have learned...
Unconditional love has a condition after all.

I must be willing to let you go 
when you speak to me,
I must accept my pain so you 
can be free of yours.
Go easily now, go quickly now,
Do not linger here, it is time for you to leave.
Go find the ones who have gone before you.
You are free to leave me now, 
free to let your spirit soar...

I pray I will find comfort in my memories...
In the dark and lonely days ahead
I cannot say I will not miss you, 
I cannot say I will not cry,
For only my tears can heal my broken heart.

But I promise you this... 
as long as I live...you will live
Alive in my mind, forever in my heart
And this will be my greatest gift...
sending you away
It is the measure of my unconditional love...
For only the greatest love can say
Goodbye
Go find the Rainbow Bridge
We'll meet again
Loving you has been the greatest gift of all.
 

© Karla M. Bertram, 1996
(please ask author's permisson to copy)