DAKOTAH



Dakotah is een blue tortie Ragdoll poesje, geboren op 13-3-2009 in hetzelfde nest als Ashmanti. Ze was het  "speciaaltje" van Corien, en daarom vond ik het heel bijzonder dat ze aan mij toevertrouwd werd. Toen ik haar zag viel me op hoe klein ze was en daar moest ik even aan wennen want ik had altijd heel grote katten gehad.

Een week na aankomst bij mij moest Dakotah naar de dierenarts om de hechtingen van de castratie te laten verwijderen en ik nam toen alle katten maar mee voor controle. Daar bleek dat Dakotah een poliep diep in haar oortje had (Corien had me al geattendeerd op dat oortje) maar helaas bleek ook dat haar gebit een puinhoop was, iets wat je bij een 3-jarige kat niet verwacht. Ik moest doorgaan met de antibiotica die ze al wegens de castratie kreeg, en kort daarna is ongeveer de helft van haar gebit getrokken want het bleek om FORL te gaan. Ook de poliep werd meteen weggehaald en dat genas naderhand prima.

De arme meid kreeg dus hier bij mij een ongelukkig start: ik was dat rotmens dat steeds maar pillen en zalfjes moest geven. Omdat ze zo eindeloos lief is lukte het goed om haar te behandelen. Een half jaar later werd de rest van haar gebit verwijderd zodat ze nu alleen nog boven 2 hoektanden heeft. Het enige "probleem" dat ze nu nog heeft is een wankele achterhand: ze komt wat moeizaam overeind, kan met haar achterlijf zo maar onderuit gaan als ze een plotselinge zijwaartse beweging maakt. Gisteren bijvoorbeeld nam ze een spurt vanuit de hal de kamer in, haar voorkant ging keihard rechtdoor en haar achterkant ging onderuit rechtsaf. Ik zit zelf te denken aan een hernia of beginnende HD, er zijn foto's (niet onder narcose) gemaakt van haar doorgezakte rug en haar heupen maar dat ziet er verder goed uit. Geen conclusie te trekken. We wachten maar af tot/of het erger wordt,  het is nu - eind 2013 - stabiel en ze kan gelukkig als ze daar zin in heeft nog keihard door het huis racen. De klimbomen zijn haar veilige vluchtplekken voor ál te speelse katers en ze slingert zich als een aapje in de tunnels waar ze haar niet kunnen volgen. Ze redt zich prima, is alleen een stuk rustiger dan de andere katten. Ze past zich denk ik aan aan haar fysieke mogelijkheden, en dat laat ik haar lekker zelf regelen.


Ze is klein, lief, heeft een héél positief en sterk karakter, laat zich totaal niet intimideren door haar grote macho broer of door Quast, maar gaat rustig haar eigen gang. Het afgelopen jaar heeft ze Ashmanti een beetje losgelaten en is ze helemaal verkikkerd geraakt op Quast. Zodra die op m'n schoot gaat liggen is ze er als de kippen bij en beginnen ze elkaar heel klef af te lebberen. Ze is ook hier een "speciaaltje" ....

Dakotah video's:
Dakotah en het Sushi-snoepje
Dakotah en Quast in de boom
Dakotah en Quast samen op schoot



Kleine Dakotah , met Ashmanti (?) tegen haar aan


Zo klein als ze is kijkt ze al parmantig uit haar oogjes: "hier ben ik"......


Met haar grote vriend Quast


en hier met broer Ashmanti


lekker kroelen met Quast


M'n kleine meiske .....

© M.A. de Boer 2002-2013. Alle rechten voorbehouden.
Niets mag worden overgenomen van deze website
in welke vorm dan ook zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.