maandag 24 maart 2008

bloed ....

Niet voor niets was ik hier een beetje stilgevallen. Er is weinig fijns te melden. En een druilerig verhaal ophangen maakt me alleen maar nog druileriger. Ik verga van de pijn, en ben vaak behoorlijk stoned van de pijnstillers. Probeer goed de pijnmanagement-principes toe te passen, en dat lukt eigenlijk wel aardig. Ben ik ook tevreden over. Ik voel direct wanneer ik in de fout ga, dus dat is winst (hoewel ik lang niet altijd bereid of in staat ben om de "fout" dan te herstellen).

Al met al is mijn conditie niet geweldig. En Ben trekt daar nog eens een enorme wissel op. Hij leek in eerste instantie op te knappen, ging heel goed eten, plaste weer normale plassen, helaas niet gecontroleerd omdat ik zelf in de kreukels lag. Maar sinds donderdag is er iets mis. Hij leek 'n keertje aandrang te hebben, hij was 's nachts werkelijk niet stil te krijgen, wilde steeds op schoot of bij me in bed. Vrijdagnacht kreeg ik urine te pakken en jawel: vol bloed.

Gisteren en vandaag idem. Ik heb inmiddels begrepen dat die lagere calcium verklaarbaar is doordat die calcium neergeslagen is in z'n blaas. Over een tijdje is die calcium ongetwijfeld weer op (hoger) niveau. Hij begint nu ook slechter te eten, en ik vermoed dat hij pijn heeft. Gelukkig had ik met een vooruitziende blik al een afspraak voor morgenochtend gemaakt dus dan hoor ik wel wat Liesbeth vindt. Eerst nog een verlenging van de antibiotica proberen hoop ik, want nu een operatie trek ik denk ik niet. Maar wat moet dat moet. Intussen ben ik weer extra aan het spuitvoeren.

1 reacties:

Anonymous Anoniem zei...

Verdorie Marga, dacht dat het goed ging met hem. Ik duim voor jullie. Dit trekt zeker een wissel op je gezondheid terwijl daar eigenlijk geen ruimte voor is.
marijke

dinsdag, maart 25, 2008 10:06:00 AM  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina