maandag 28 januari 2008

Kouwe kermis

Vanmiddag moest ik naar het Jan van Breemen Instituut, voor een zogenaamde "terugkom-dag" van de PijnManagement-groep. Vorig jaar ben ik 7 weken lang 2 keer per week daar geweest van 10 tot 2 uur. Lange en vermoeiende sessies, zittend op een rotstoel, stijf en verkrampt op het laatst, maar alla ... aan het eind was een uur beweging ingepland dus het was te doen.

Vandaag moest ik op een ander tijdstip komen: van kwart voor 2 tot 4 uur.... Ik ging echt heel positief, en vol enthousiasme. Straaloogje had geen zin meer om over pijn te praten, maar ik vond zelf dat de groepsbehandeling eigenlijk een passende afronding moest hebben. Het liep op een debacle uit.

Ik was al doodmoe door mijn bijna slapeloze nacht (Ben is in hongerstaking en niet in orde) en de "grote boodschappen" die ik vanochtend moest doen. Het was weer eens bloedheet in het JBI, de stoel was nog steeds dezelfde rotstoel, en op het laatst hád ik het niet meer. Op een gegeven moment voelde ik dat ik met open ogen zat te slapen .... Ik ben om 4 uur naar huis gevlucht, en moest daar meteen weer aan de bak. Katten verzorgen, eten voorbereiden enz enz.
Ik merkte opeens dat ik weer woede en drift voelde, stond te trillen als een espeblad, alles was me teveel en ik was helemaal óp. Gelukkig heb ik dat weten te stoppen, en heb ik het mam kunnen zeggen.

Dit doe ik dus NOOIT meer! Ik ben voor de zoveelste keer van een kouwe kermis thuisgekomen.....kan al jarenlang niet meer 's middags de deur uit, dat red ik niet. Ik moet 's middags rusten, en heb opnieuw ondervonden dat ik daar gewoonweg niet van moet afwijken.

Morgenochtend naar Liesbeth met Ben .....

2 reacties:

Anonymous Femke zei...

Dikke steunknuf voor jou!! Ben je inmiddels weer een beetje bekomen?

Hoe is het met Ben gegaan bij Liesbeth?

dinsdag, januari 29, 2008 4:13:00 PM  
Blogger marga zei...

Dank je wel Femke, dat kon ik goed gebruiken ;-) Vandaag was weer een zware dag, maar ik ga met een opgelucht gevoel naar bed. Ben heeft vandaag goed gegeten, eindelijk na weken van modderen. Het kostte me zoveel inspanning en energie om hem aan de praat te houden, en nu kan hij het weer zelf. Hopen dat het zo blijft en dat hij niet instort als de Tolfedine is uitgewerkt.
Hoop dat jij ook weer wat beter bent?

dinsdag, januari 29, 2008 11:26:00 PM  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina