MARGALI'S WEBLOG

 Mijn foto
Naam: marga

dinsdag 27 februari 2007

Dit is Linus:


Hij woont samen met zijn vriendje Lynx bij Wendy en Tim.
Linus is een Maine Coon van slechts 4 jaar oud, en heeft ernstig falende nieren. Alle onderzoeken zijn gedaan, alles werd uit de kast getrokken om hem een kans te geven.
Net als mijn Benneke wordt ook Linus 's nachts gevoerd, en krijgt hij om de paar uur met de spuit extra natvoer naast de brokjes die hij nog eet. Er was hoop dat hij door een stevige antibioticum-kuur zou verbeteren, omdat de kans bestond dat het om een nierbekkenontsteking gaat.
Vandaag is een nieuwe bloedtest gedaan: helaas zijn de waarden desastreus slecht, ondanks het feit dat hij er nu beter uitziet. Dit is dankzij de goede zorgen van Wendy en Tim.
Ze hebben niks te verliezen: de AB-kuur wordt intensiever voortgezet.
Willen jullie asjeblieft allemaal aan Linus denken? en een kaarsje voor hem branden?

dinsdag 13 februari 2007

Vanochtend was de rit naar m'n werk wel heel bijzonder. Al weken had Fred verteld over de zwangerschap van z'n hondje. Moet je je even voorstellen: een 1.90 m. lange kerel met kaalgeschoren kop, die niet rondwandelt met een Rottweiler (die hij tot een jaar geleden inderdaad had) maar met een kruising Jack Russell/Teckel. Hondje is gepland zwanger geworden van haar vriendje, het hondje van de overburen. Vol spanning werd op de bevalling gewacht, want beide gezinnen willen een puppy houden. Bij de dierenarts was keurig een echo gemaakt: er zaten 4-5 puppies in dat kleine buikje. Bevallingskist werd vorig weekend al getimmerd en ingericht. Hondje werd extra gevoerd en verwend.

Vanochtend was het zover. Toen Fred mij ophaalde waren er al 2 geboren. Onderweg werden we per telefoon op de hoogte gebracht van de geboorte van nummer 3, en bij nummer 4 konden we op afstand "aanwezig zijn".... Fred was helemaal opgewonden en ook ontroerd, en dat vind ik nou zo leuk aan hem: hij is heel open en komt gewoon voor z'n gevoel uit. Helemaal opgelucht dat het eindelijk gebeurd was, en dat het goed gegaan was.
Ik vond het ontzettend leuk om mee te mogen maken, en kwam voor de zoveelste keer met een big smile op m'n werk.

maandag 12 februari 2007

Het is blijkbaar niet meer mogelijk om een reaktie op mijn berichten te plaatsen.....ik ga er ook niet meer achteraan, want ik ben het zat dat er zo vaak storingen zijn. Binnenkort gaat iemand er naar kijken en iets ander proberen te verzinnen. Ze heeft dit weblog indertijd hetzelfde jasje gegeven als de rest van m'n site. Hoe weet ik niet ...dus ik ben aan haar overleverd ;-)

Met Ben is het de afgelopen week goed gegaan. Schone plas, geen suiker. Ik zie hem nu niet meer zo vaak drinken, en z'n plassen zijn ook weer normaal van hoeveelheid. Rare kat is het toch...jaagt je de stuipen op het lijf met z'n rare reakties.

Vanochtend werd er flink gevochten: wie er begonnen is weet ik niet, maar Ben en Joris denderden in mam's slaapkamer over haar heen terwijl ze lag te slapen, vervolgens hoorde ze een hoop geblaas en geschreeuw. Mam riep om hulp, en omdat ik achterin het huis in de keuken stond duurde het even voordat ik iets hoorde. Toen ik aan kwam rennen was het al over: Ben lag tegen een kast aan, op z'n zij, en Joris zat vlak voor hem, hevig hyperventilerend en met een fikse dot haar in z'n bek. Overal plukken haar, allemaal kleur-Ben en een klein beetje kleur-Joris....een half uur later lagen ze weer vlak bij elkaar op bed te slapen. Waren alle oorlogen maar zo snel voorbij ......

dinsdag 6 februari 2007

Waar het door komt weet ik niet, maar een melding op de radio dat het een beetje gaat sneeuwen is al voldoende om het hele verkeer in de randstad te doen vastlopen. Ik deed er 2 uren over om op m'n werk te arriveren. Zoals altijd had ik weer groot plezier met Fred, en liep ik nog nalachend het kantoor binnen...

Vandaag kwam ik uit m'n werk en wist een uur later een plas op te vangen. En die was opnieuw schoon. Ik heb Liesbeth gebeld die onmiddellijk zei "En ....? heeft hij ons voor de zoveelste keer op het verkeerde been gezet??? " Ze kent hem zo goed.

Afgesproken dat ik morgen weer met de Prednisolon ga beginnen, de gewone lage onderhoudsdosis. En voorlopig wel even dagelijks een plas controleren. Gelukkig had ik net een gloednieuw potje dipsticks bij Liesbeth gekocht, dus ik kan vooruit.

Zo zie je maar: een diabetes die veroorzaakt wordt door gebruik van prednisolon kan soms gewoon wegtrekken. Dit onthouden we dus voor de volgende keer....Toch vertrouw ik het nog niet helemaal....hij drinkt nog behoorlijk veel, en eet nog wel verdacht veel terwijl hij z'n dosis Pred toch gemist heeft. Maar misschien werkt de Pred langer door dan ik denk, en komt het vele drinken door z'n nieren....ik weet het niet: je kunt er bij Ben naar raden maar echt weten doe je het nooit.

Hier overweegt hij Coco te grijpen via een kijkgat in de zijkant van de tunnel. Coco's staart zwiept vervaarlijk heen en weer.....

maandag 5 februari 2007

Vanochtend heb ik Liesbeth gesproken. Inderdaad moet ik stoppen met de Prednisolon, en even iedere dag urine testen. We hopen dat Ben dezelfde truuk uithaalt als in 2004: toen was hij in 48 uur weer "schoon"..... Als ik 2 dagen achter elkaar een negatieve uitslag heb, mag ik weer met de Prednisolon gaan beginnen. Gelukkig hoef ik dus niet bv. een half jaar te wachten.

En ziedaar: vanmiddag kon ik een plas opvangen, en kon ik met de beste wil van de wereld geen verkleuring bekennen van de dipstick....uitslag dus negatief! Ik ben hier erg blij mee, want eerlijk gezegd zie ik het niet zitten om 2 katten te moeten spuiten. Niet tever vooruit kijken, rustig afwachten Marga......

zondag 4 februari 2007

Twee dagen geleden was Ben jarig. Hij werd 9 jaar.
Ik was een beetje in een feeststemming, want voor Ben is het bijzonder dat hij dit gehaald heeft. Ik stuurde nog een vrolijk bedank-mailtje naar Liesbeth, mijn dierenarts. Had ik mijn grote mond maar gehouden.....

De afgelopen dagen zagen we Ben meer drinken. Eerst nog geen argwaan want dat gebeurt vaker. Maar het bleef, en zijn plassen waren opeens 2x zo groot. Alarmbellen gingen rinkelen. Vanochtend plas opgevangen en gecontroleerd: glucose +++ Dit betekent diabetes, bij Ben ongetwijfeld veroorzaakt door het gebruik van Prednisolon. Daar moet hij nu dus eigenlijk akuut mee stoppen. Echter: dat betekent waarschijnlijk dan weer dat zijn toch al zo hoge calcium niet meer afgeremd gaat worden en opnieuw zal gaan stijgen.

Ik hoop nu maar dat de diabetes vanzelf weer verdwijnt als ik met de Pred ga stoppen. En misschien dat we dan over een half jaar - bij leven en welzijn - opnieuw Pred kunnen gaan gebruiken. Heb nog geen idee wat mijn dierenarts hiervan gaat zeggen ... morgen ga ik natuurlijk overleggen. Zo zie je maar: heb je een kat op prednisolon, dan is het verstandig om de urine te checken, en goed op te letten op drinken en plassen.

Ik heb al één suikerkat, maar Joris is normaliter een vrij goede eter, en laat zich goed prikken. Ben is een heel ander verhaal. Als ik die met insuline moet gaan prikken kon dat wel eens vechten worden. Het spuitvoeren gaat meestal prima, maar soms weigert hij categorisch. Dat kan ik met insulineprikken niet hebben. Kortom: we hebben een probleem.....