zondag 2 december 2007

Tropenjaren

Het is ongelooflijk, maar ik hou me uitstekend staande temidden van alle drukte, zorg, en ziekte van mam. Ik merk nu echt hoeveel het uitmaakt dat ik niet meer 4 dagen per week naar Houten moet. Het is voor m'n werk weinig bevredigend moet ik zeggen: ik zoek dingen uit, verstuur emails, maar moet dan dagen wachten voordat ik de draad weer kan oppakken. Niks voor mij, maar goed ...het is momenteel niet anders.

PijnManagement wordt deze week afgesloten: 7 weken van hard werken, confronterende momenten, maar vooral van inzicht. Het cursusboek leek vaak wel over mij geschreven, zo frappant herkenbaar. Ik heb gisteren heel tevreden mijn Veranderplan zitten schrijven. Ik ben er trots op, het ziet er goed uit, het inspireert .... in ieder geval ga ik wekelijks zwemmen, heel rustig in het reumabad, en ook wil ik nog iets van "Bewegen op muziek" gaan doen. Maar dat zal niet makkelijk worden omdat ik eigenlijk erg beperkt ben. Ik heb om extra advies en begeleiding gevraagd.En verder blijven oefenen in de dingen anders gaan doen, zodat ik beter met de pijn kan omgaan. Het lukt me al heel aardig. Grootste winstpunt is dat ik niet meer zo compleet opgebrand en uitgeput ben. De pijn is er nog steeds, vaak killing, maar dan doe ik nu een stapje terug in plaats van door te drammen omdat ik zo nodig nog van alles moet ....

Mam is ziek. De huisarts is langsgeweest en nam flink de tijd om zelf te zien hoe het ging. Andere medicatie zal hopelijk gaan helpen. De blaasontsteking is nog steeds niet genezen, dus wordt er een kweek gemaakt. Het gaat tussen ons nu gelukkig goed. Er zijn dagen geweest dat ik het niet meer zag zitten....ze was zo verdrietig, depressief, boos, verwijtend....moeilijk om dat aan te zien, en ook verwarrend om soms als dochter opeens de pet van verzorger te dragen en tegen je moeder in te moeten gaan. Temidden van al deze ellende ben ik erin geslaagd om steeds mijn eigen ding te blijven doen.

Met de poesjes gaat het goed. Hoewel Ben nu toch echt aan het afvallen is. Dat kan niet anders, want sinds ik met de Prednisolon moest stoppen eet hij duidelijk minder. Zijn gedrag is uitstekend: hij springt als de beste, en breekt nog regelmatig de tent af.

Luchtjes die aan de pas bezorgde zakken kattengrit hangen blijven errug interessant....

(klik op de foto voor vergroting)

4 reacties:

Anonymous Straaloogje zei...

Lieve Marga,
Bijzonder dat ik met jou een deel van jouw tropenjaren mee mocht maken. Ik bewonder je om je kracht daar heb ik ook weer veel van geleerd. Heel fijn om je te leren kennen en dank je wel voor je luisterend oor.
Na de tropenjaren, houden wij zeker contact. Wie weet in het warme badje of met de muziek.
Dag lieve dierenvriend.

maandag, december 03, 2007 5:19:00 PM  
Blogger marga zei...

Lief Straaloogje .... die naam past zo ontzettend goed bij je. Ook ik ben heel blij dat we elkaar ontmoet hebben. Ik vind je warmte heel bijzonder. Het was mede daardoor erg fijn om met zo'n vervelend onderwerp als pijn bezig te zijn. Ik heb ook heel veel geleerd van jou: van je doorzettingsvermogen, van je positieve instelling om met de kleine dingen gelukkig te zijn.
Ik zie ons nog wel tuttelen in dat warme bad, of een beetje rondhopsen in de zaal, of gewoon emailen en foto's uitwisselen .... we zullen zien waar we terechtkomen ;-)
welterusten meissie!

maandag, december 03, 2007 10:00:00 PM  
Anonymous wendy zei...

Hoi Marga,

Wat gaan de weken snel he, dat je al klaar bent met de PijnManagement. Wel goed om te horen dat je er veel aan hebt gehad en dat sporten ook lukt.

Je ziet inderdaad dat Ben wel is afgevallen, maar hij blijft er verder wel vrolijk onder dus?

Heel veel sterkte en beterschap voor je moeder! Ik hoop dat ze zich snel beter zal voelen!

Liefs,
Wendy

woensdag, december 05, 2007 7:49:00 PM  
Anonymous Marielle zei...

Lieve Marga,
dat gaat snel, die 7 weken. Goed om te lezen, dat het zo veel heeft opgebracht voor je. Kleine stapjes vooruit in deze tropenjaren.

Marielle

donderdag, december 06, 2007 8:17:00 PM  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina