dinsdag 27 november 2007

Hulde aan de dierenambulance

Hectisch dagje vandaag. Moest al vroeg de deur uit, met de taxi naar Houten. Intensief gesprek met Jan de chauffeur, lekker gewerkt, terug naar huis, katten verzorgd, en toen weer met de auto naar de stad om iets op te halen. Moest bij de Ceintuurbaan/Ferdinand Bol zijn waar de noord-zuidlijn wordt aangelegd. De rijbaan van de Ferd. Bol is afgesloten, met grote hei-stellages en bouwketen, en de trottoirs zijn overvol.

Ik liep terug naar de auto toen ik midden op het trottoir een duif zag liggen, zo te zien dood. Keek nóg eens want ik vond dat hij toch niet zo kon blijven liggen, en zag opeens die kraaloogjes opengaan en dat bekkie...hij zag er vreselijk uit, leek besmeurd met olie (van zo'n hei-instelling misschien?). Ik pakte hem voorzichtig op en legde hem tegen de gevel aan, veilig in een nis van het voormalige ABN-kantoor dat daar als bouwkeet wordt gebruikt, en vroeg aan de werklui daar of ik de duif bij hun in het halletje mocht leggen in afwachting van de dierenambulance. Nou ......dat kon écht niet....en ik zag ze een beetje meewarig naar me kijken: wát een muts om je zo met een stomme duif bezig te houden.

Geirriteerd liep ik weer weg, en belde de dierenambu terwijl die werklui naar buiten kwamen om naar de duif te kijken. Ondanks de oorverdovende herrie kon ik de meldpost vertellen wat er aan de hand was, en dat ik toeschouwers had die ik niet helemaal vertrouwde. Ik vertelde dat ik donateur ben, beloofde te zullen wachten, en ze zouden onmiddellijk komen.

Kleumend van de kou posteerde ik me naast de duif. Het beestje tilde af en toe z'n koppie op, maar oh wat was hij er slecht aan toe. Plotseling stond er een boomlange vent met bouwhelm op z'n kop voor m'n neus, z'n collega's op een kleine afstand toekijkend. Wat er nou aan de hand was ...vroeg hij....laat mij maar eens kijken....ik zag dat gegrinnik achter z'n rug en voelde gewoon dat ze iets van plan waren. Ik zei dat de ambulance al onderweg was, en dat ik niet wou dat hij aan dat beestje kwam. Ik keek hem recht in z'n snufferd, en ging geen centimeter opzij. Iets vertelde hem dat hij beter uit de buurt kon blijven, en uiteindelijk dropen ze allemaal af.

Een ouwe surinaamse verkeersregelaar kwam even later uit het ABN-kantoor, probeerde een beetje onhandig excuus te maken, zei dat hij ook een dierenliefhebber was, en toen ik zei dat de ambu in aantocht was ging hij demonstratief op de uitkijk staan. Na 25 minuten begon hij te zwaaien, en kon hij de ambu naar een parkeerplekje loodsen.

Dit alles gebeurde in Amsterdam, in een razenddrukke straat vol bouwaktiviteit, en de diernambulance is in 25 minuten aanwezig om een stervende duif op te halen. Klasse!

Duifje ...ik hoop dat je nu dood bent. Rot dat je zo moest lijden.

4 reacties:

Anonymous marijke zei...

Dat ondersteun ik zeker Marga. Even tussendoor wat zijn het toch een klooioos, weet niet eens hoe je het moet schrijven.
Maar heb het ook eens op de Nieuwezijdsvoorburgwal gehad een duif in een portiek gevonden. Ik dacht ook die wordt in elkaar geschopt, het beest was helemaal op. Meegenomen naar mijn werk en de dierenambulance kwam en het bleek een hele jonge duif te zijn die uitgeput was en ze hebben hem naar de vogelopvang gebrachr.

dinsdag, november 27, 2007 11:29:00 PM  
Anonymous Nadine zei...

Wat een vreselijk rotzakken zeg :-(

Maar idd hulde voor de ambu, én voor jou dat je de moeite neemt het arme diertje een waardig einde te geven....

woensdag, november 28, 2007 3:05:00 PM  
Anonymous Anoniem zei...

oh marga wat ben je toch ook een muts he ;). maar wel een hele lieve met je hart op de juiste plaats.
ik had je wel willen zien staan tussen de bouwvakkers.
ellen

vrijdag, november 30, 2007 7:09:00 PM  
Anonymous Wendy zei...

Hey Marga,

Wat lief dat je je over die duif hebt ontfermd, wat dat betreft heeft hij denk ik echt geluk gehad. Wel heel flauw hoe die bouwvakkers reageerden :-/.

Groetjes,
wendy

woensdag, december 05, 2007 7:44:00 PM  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina