Mijn foto
Naam: marga

zaterdag 18 augustus 2007

Bang voor katten en zo

We kregen bezoek van een nichtje met haar man en twee kindjes. Het oudste zoontje Jens was bang voor katten zeiden ze, en was ze niet gewend. Joris kwam natuurlijk uitgebreid de visite begroeten dus Jens wou opgetild worden ..... zo'n grote harige rooie kat vond-ie toch écht teveel van het goeie. Maar een tijdje later werd hij nieuwsgierig, en wou samen met papa gaan kijken. Joris was toch wel erg vriendelijk, en die andere katten werden ook interessant. Later ging hij alleen op onderzoek uit, hier naar Ben die achterin in de blauwe boom lag. Jens verlegen en nog een beetje aarzelend, met z'n handje frummelend aan z'n blouse, op weg naar Ben. En dan de grote overwinning: met papa naast zich heeft hij Ben geaaid, en later Joris en Coco ook een paar keer....

(klik op de foto voor vergroting)

Afgelopen week ben ik gestart met minder werken. Achteraf bleek het de hoogste tijd: ik heb vaak zo'n pijn dat ik hondsberoerd ben. Pijnstillers helpen soms wel, soms nauwelijks. Ik merkte dat ik steeds verder verwijderd raakte van "mijn wereld"....ik liet mails langer wachten op antwoord, was veel minder aktief op het kattenprikbord, had eigenlijk niks meer te melden en zat opgesloten in mezelf. En dat maakte me verdrietig, en ook angstig. Alles glipte als los zand door m'n verstijfde vingers.... Ik wil dat het stopt, dat ik weer een stukje leven terugkrijg. En dat betekent minder werken, want er valt verder in mijn leven niks meer weg te snijden, er zit geen franje meer aan.

Ik werk nu aan mijn conditie: ieder dag fietsen op de hometrainer met Anastacia lekker hard. Tijdens de rustige intervals zing ik vaak mee, en mam vindt dat leuk....ze ligt in bed te luisteren en vindt dat ik mooi zing...hah! Ik snap niet hoe ze dat hoort in de slaapkamer 10 meter verderop, zonder gehoorapparaten in haar oren....

Gisteren werd mam 80 jaar. Ze heeft een fantastische verjaardag gehad zegt ze. Veel kaartjes en telefoontjes, zelfs een sms-je van Fred m'n chauffeur, en veel bloemen. Geen bezoek overdag, maar wel 's avonds hier gegeten met broer Rob en zijn vriendin. Uit eten gaat niet omdat ik Joris z'n insulinespuit moet geven, dus ik heb zelf gekookt: babi-ketjap met rijst en sperziebonen, lekkere soep vooraf, en chocolademousse met slagroom en bonbons als dessert. Zie mam uit haar dak gaan toen ze net zoveel bonbons kon pakken als ze maar wou.....

5 reacties:

marijke zei...

Ja, Marga dan moet je wel minder werken. Rot hoor dat je lijf je zo in de steek laat. Je moeder al 80. En leuk dat kleine jongetje met die grote katbeesten.

zondag, augustus 19, 2007 3:12:00 PM  
Dicky zei...

Hoi Marga en Mams,

Mams nog van Harte Gefeliciteerd met de 80 ste verjaardag.
Wat een leeftijd alweer.

Marga ik hoop dat je weer wat kleur krijgt in je leven en minder pijn.
Helaas ik kan het je niet schenken anders zou ik het onmiddelijk doen.
Ik zit momenteel in Den Haag bij mijn broer.
Ik wil deze week nog bij Ellen langs , moet haar nog bellen.
Verder geen nieuws.
Ik bel je gauw als ik weer thuis ben.
Geef mams een pakkerd en heerlijk dat ze even mag genieten van de door haar zo begeerde bonbons :-)

Liefs Dicky

dinsdag, augustus 21, 2007 9:41:00 AM  
Anoniem zei...

Hoi Marga,

eerst natuurlijk de hartelijke felicitaties van ons voor Mams.
wat een geweldige leeftijd...
80 jaar... hieperdepiep HOERA...

Wat een enig kereltje is die Jens. staat inderdaad een beetje gespannen aan zijn blouse te frummelen. ENIG !
Maar ja als je het zo ziet is Ben natuurlijk in verhouding weel een heel groot roofdier in de ogen van Jens.
Dus extra dapper dat hij zo een grote kat durfde te aaien ! en dan ook nog Joris en Coco. Goed hoor van hem.
Ik hoop dat je nu je minder werkt het snel veel beter met je gaat. Ik heb zo ontzettend veel respect voor jouw dat je dit alles aankunt.
ook al is het met vallen en opstaan. je doet het wel. Ik zou het niet kunnen denk ik.

heel veel liefs van Rienie, Ton en Guusje

dinsdag, augustus 21, 2007 10:58:00 PM  
marga zei...

Hi Rienie, mam dankt je hartelijk voor de felicitatie. Ze verbaast zich nog steeds over internet ("hoe weet die mevrouw dat nou?".

Enne ... je vergist je in mij ;-) Ik kan het dus niét allemaal aan, maar moet wel doorgaan met ademhalen want mam en de katten zijn afhankelijk van mij. Maar ik hoop van harte dat ik beter met pijn kan leren omgaan, zodat er weer wat ruimte ontstaat. Het zal nog een interessante tijd worden, waarbij alles op de schop zal gaan: werk kan niet meer #1 staan.

Geef je Guusje een knuffel van me? Ik hoop dat het nog steeds goed gaat met haar?
heel veel liefs!

woensdag, augustus 22, 2007 12:05:00 AM  
Nadine zei...

Hartelijk gefelicteerd voor Mams :-D Een 80ste verjaardag, fantastisch!

Heel veel sterkte. Altijd moeilijk om een knop om te zetten, maar als dat weer kleur in je leven brengt, toch de moeite waar uiteindelijk.

Liefs Nadine.

woensdag, augustus 22, 2007 11:32:00 PM  

Een reactie plaatsen

<< Startpagina