MARGALI'S WEBLOG

 Mijn foto
Naam: marga

woensdag 30 augustus 2006

Ben's plas is opnieuw gecontroleerd: ik kon geen bloed vinden, en Liesbeth dit keer ook niet. We schuiven een operatie dus even voor ons uit. Toch vertrouw ik hem niet. Hij doet af en toe een plas in 2 etappes. Probleem bij Ben is dat je niet weet waarom: als hij afgeleid wordt is hij in staat om de "kraan" dicht te draaien, en een uur later verder te plassen. En ik dan maar denken dat hij niet kn .... dit kunstje maakt het extra moeilijk om z'n gedrag te "lezen".

maandag 28 augustus 2006

Vanochtend voor de verandering weer eens naar tante Liesbeth, de dierenarts. Met 2 katten dit keer: Joris en Coco waren aan de beurt voor de jaarlijkse APK. Ben had die op 8 augustus al gehad toen hij kaalgeschoren werd.
Coco mankeerde niets, mooie vacht, kniegewrichten (lichte Patella Luxatie) waren een beetje stijf, en verder kwam ze met vlag en wimpel door de keuring .... mijn meisje!!
Chip gecheckt, wormenpil gegeven, vaccinatie tegen nies, en nagels geknipt. Ze is weer om door een ringetje te halen.
Joris eigenlijk hetzelfde verhaal, maar hij moest eerst even een glucose-controle krijgen. Was laag (3.5) !! dus ik moet minder insuline gaan spuiten. Hij was weer 200 gram aangekomen (nu 6.3 kg) en is nu bijna op z'n oude gewicht. Het gaat goed met hem; zijn lijf is aan het herstellen.

Ben wist niet wat hem gebeurde....het hele huis voor hem alleen!

Morgen weer werken. Derde week, en dan vrijdag een evaluatie.

Nog een leuk vooruitzicht: woensdag komt Ellen die zorgt voor "mijn Missy" hier voor het eerst op bezoek. Kijk ik echt naar uit.

Vandaag m'n mailboxen en foto's opgeruimd op m'n laptop.
Kwam deze oude foto tegen van mijn zusje Ineke in de USA. Vind ik zo prachtig.

dinsdag 22 augustus 2006

Triomf !! Ondanks ups en downs zat ik vanochtend in de taxi. Vervangende chauffeur, ontzettend aardige man ook weer. In 45 minuten was ik op m'n werk, en dankzij het geanimeerde gesprek vloog de tijd. Lekker gewerkt (maar nog heel traag en stumperig), kennis gemaakt met m'n nieuwe chef, en om 12 uur weer terug en in 55 minuten thuis. Deze week is het nog steeds vakantie dus mazzel.

Ik krijg sterk de indruk dat "men" denkt dat ik dit niet lang volhoud, maar dat zullen we dan nog wel eens zien.....Afgelopen weekend was ik af en toe zo beroerd dat het me allemaal niks meer kon schelen, maar zodra ik me beter voel dan ben ik er weer helemaal klaar voor. Hah!

Ben's antibioticumkuur slaat goed aan: de ++++ bloed is nu op de dipstick niet meer te meten. Maar Liesbeth ziet onder de microscoop nog wel een paar rode bloedcellen,dus het is nog niet helemaal over. Volgende week herhaling van de controle. Ben eet weer lekker na een aanvankelijke dip, maar is wel "aan de dunne". Gelukkig heeft hij geen broek meer :-)

zaterdag 19 augustus 2006

Voel me nog behoorlijk gammel, maar het gaat weer. Gisteren kostte het moeite om niet in paniek te raken....ik zag het niet meer zitten. Het lijkt wel niet te mogen op een of andere manier, en voorzag al weer een ziekmelding komende dinsdag. Maar het valt gelukkig mee.
Alles is verklaarbaar: ondermijnd door langdurige stress gaat je weerstand achteruit en krijg ik klappen op m'n gevoelige plekken: rug en heup, en nu m'n overgevoeligheid voor allerlei stoffen. Ik durf eigenlijk niet goed te eten, angst dat het weer mis gaat. Wou maar dat het 28 september is als ze die complete test gaan doen. Tot dan moet ik maar duimen dat het goed gaat.

Ben is vanochtend eindelijk gaan eten. Gisteren wou hij niks: op de hele dag 10 gram. We waren dus solidair. Ik heb moeten vechten om de spuiten en meds erin te krijgen maar dat is gelukt. Heb nog nt dat beetje mentaal overgewicht, maar ik ben wel op m'n hoede. Hij gromt z vervaarlijk.....

Joris doet het geweldig goed, maar vandaag lijkt hij een beetje meer honger te hebben, en is z'n vacht een beetje spijkerig. Misschien een beetje ontregeld. Ze zeggen dat je een suikerkat leert "lezen" en ik denk dat het klopt.

Vanochtend voelde ik me wel even heel gelukkig: om 6 uur stond ik na alle ellende van gisteren met een kop koffie in m'n hand (die me vrij goed smaakte) terwijl alle drie m'n katjes heerlijk aan het smikkelen waren, en de vogels buiten keihard zongen. Tel uw zegeningen .....

vrijdag 18 augustus 2006

Sinds gisteren ben ik ziek. Jezus wat voel ik me beroerd. Ik had heel aardig gewerkt, beetje de draad opgepakt, en ging met een tevreden gevoel naar huis. In de auto was het weer heel gezellig, maar halverwege de rit begon ik me niet lekker te voelen. Leek een beetje op wagenziekte hoewel de chauffeur ernaar streeft om z'n passagier zodanig te vervoeren dat-ie denkt thuis op de bank te zitten....
Ik moest toen ik thuiskwam meteen weer weg naar een apotheek aan het andere eind van de stad, op de fiets, maar ik kon mezelf nauwelijks vooruitkrijgen. 's Avonds visite want mam was jarig. Ik zat er als een vaatdoek bij. En 's nachts was het raak. Leek nog het meest op acute voedselvergiftiging, maar ik herinnerde me dat ik de afgelopen 2 weken al een paar keer een waarschuwing had gehad. Ik vermoed dat dit een voedselallergie is. Dacht ook de boosdoener te weten: sinds 2 weken gebruik ik bijna dagelijks brie op brood. Vanochtend de allergoloog gebeld waar ik al 20 jaar kom, en ik zat een uur later al bij hem. Hij heeft wat gegoocheld met een mespuntje brie, en dat in een kerfje op m'n arm aangebracht. Reaktie was te verwaarlozen. Dat is het dus niet.
Pas op 28 september kan ik een complete voedselallergie-test laten doen. Tot die tijd voel ik me een beetje leven met een tijdbommetje...kan toch moeilijk op water en brood gaan leven. Op dit moment drink ik alleen water....brood hoef ik niet.

Ik ben nu mam's warm eten aan het koken ... ik zal je mijn gevoel besparen.
Ben voelt zich denk ik hetzelfde als ik. Eet nauwelijks door de antibiotica.
Ik weet nu nog niet hoe ik vanochtend Joris keurig heb ingespoten met insuline, en Ben vechtend z'n meds en spuitvoer heb gegeven. Hij wou niet, maar het moest!

woensdag 16 augustus 2006

Omdat ik maandagavond ontdekte dat Ben toch bloed in z'n urine had, had ik gisteren - m'n eerste werkdag - vanuit de auto op weg naar werk contact met Liesbeth. Ze wou een plas hebben, z.s.m. Dus toen ik gistermiddag thuiskwam heb ik eerst geslapen, en toen maakte ik me klaar voor desnoods een nacht opblijven als ik die plas maar kreeg. Ben deed echter niks. Ik kreeg het helemaal benauwd, want vandaag moest ik zoveel doen. Mam is morgen jarig, ik moest nu van alles in huis halen omdat ik morgen weer moet werken.

Uiteindelijk een helder idee: ik belde de Spoedkliniek en legde Ben's situatie uit. Normaliter onderzoeken ze geen urine zonder de bijbehorende kat. Maar ik mocht zonder kat en alleen met plas komen. Om 9 uur deed hij het eindelijk. De uitslag was nog een tikkie slechter dan maandagavond: bloed ++++ veel cellen. Dus vanochtend met de uitslag naar Liesbeth. Plan: 2 weken behandelen met antibiotica, na 1 week moet ik zelf kijken of er nog bloed is, en dan nog door Liesbeth laten checken. Als het na 2 weken niet over is, dan volgt rontgenfoto met meteen aansluitend een blaasoperatie als de steentjes in z'n blaas de oorzaak lijken.

Dit zou dan de 2e blaasoperatie worden: de vorige was in 2003. Volgens Liesbeth is dit geen enkel bezwaar als er voldoende tijd zit tussen de operaties zodat het lidteken kan helen. En nee, het is nog geen tijd om Ben in te laten slapen: hij gedraagt zich nog prima, en eet momenteel een dubbele portie. Ik zat al aan schildklierproblemen te denken totdat Liesbeth me uit de droom hielp: hij moet meer eten om zichzelf warm te houden nu hij zo "naaks' is.

En nu maar duimen dat de antibiotica z'n werk doet. En goed opletten dat hij niet gaat verstoppen.

dinsdag 15 augustus 2006


Neeeeee, deze wagen kwam vanochtend niet voorrijden om 8.15 uur. Wel een stevige Mercedes met een uiterst aardige meneer. Hij heeft een eenmans taxibedrijf, dus dit is mijn vaste chauffeur, maar heeft vervanging indien nodig. Ondanks een wegafsluiting was ik in 55 minuten op m'n werk. Dat zal na de vakantie anders worden. Er was 1 collega aanwezig van m'n vorige werkplek, ik werd verder vriendelijk ontvangen, heb gesprekken gevoerd over wat ik ga doen, en met het hoofd personeelszaken mijn UWV-werkhervattingsplan doorgenomen. Er is nu nog weinig te zeggen over de mogelijkheden. Vervolgens heb ik nog een klein uur ouderwets kunnen werken, grappig genoeg voor de australische klant die nu nog hier in Nederland zit. Precies na 3 uur stond m'n wagen weer voor de deur, en in 3 kwartier was ik thuis. Al met al was ik tevreden. Maar ik merk al dat ik rustig aan moet doen, want hoewel ik heel energiek en vrolijk hier binnenstapte was ik daarna gevloerd en heb de rest van de middag geslapen.

maandag 14 augustus 2006

Het lijkt weer overgewaaid. Gisterochtend werd Ben na dat gedruppel op de bak rustig. Lekker bij mij geslapen, en pas om 14.30 uur weer een plas gedaan. Ook nog gepoept, maar desondanks geen aandrang daarna. En toen deed hij niks meer..... Nu heeft hij het wel eens geflikt om 36 uur niks te doen, dus ik maakte me nog niet ongerust. Eten was meteen een stuk minder gisteren, nog maar 53 gram i.p.v. die krankzinnige 110 gram de dag ervoor. Gelukkig deed hij vanochtend weer normaal een plas, en eet weer flink.
Ik realiseer me wel dat het maar goed is dat ik weet wat er aan de hand is in die blaas. Het is niet de eerste keer dat dit gebeurt, en normaliter zou je toch al snel bij de dierenarts zitten. In zijn geval durf ik het even af te wachten. Had wel graag een plas opgevangen om op bloed te checken, maar die schooier heeft het in de gaten, en wacht tot ik zelf zit te plassen ;-)

Het regent .....


PS: jaja, niks overgewaaid!!
Z'n plasgedrag en z'n eten mogen dan wel weer normaal zijn, maar eindelijk kon ik vanavond wat plas opvangen. De rotterd knijpt meteen de kraan dicht als hij me voelt, maar ik had genoeg. En zoals ik al vreesde: er zit bloed in z'n plas.
Heb Liesbeth al een mailtje gestuurd en zal haar morgen vanuit de taxi bellen...lekkere timing van meneer Ben! Vraag is: kan ik nog een paar dagen wachten of het bloed vanzelf weer verdwijnt, of moet ik meteen met antibiotica beginnen....we zullen het wel horen.
gggrrrrrrrrr

zondag 13 augustus 2006

Oh shit ... Ben heeft problemen met z'n blaas. Ik dacht gisteren al iets te merken. Vanochtend geplast, en in de 2 uur daarna nog 4 keer op de bak wat druppels. Zit een steentje dwars denk ik .. of een blaasontsteking. Duim dat het overwaait. Want ik moet dinsdag gaan werken ... en dat is ver weg nu.

vrijdag 11 augustus 2006

Ik heb me vergist: dinsdag heb ik niet een coon/sfinx mee naar huis genomen, maar een soort hondje, nog het meest lijkend op een mislukte poedel. Ben is zo ontzettend veranderd! Hij is superaanhankelijk, rent als een speer door het huis, overal achter me aan. En hij eet zo ongelooflijk goed. Ik geloof er niks van dat dat nog steeds stress-eten is. Misschien de eerste dag wel, maar nu toch echt niet meer? Als ik dat had geweten had ik hem eerder kaalgeschoren. Het is wel een hele ingreep hoor. Hij heeft ontzettend moeten wennen aan zijn eigen lijf, en ik ook: oppakken gaat nog moeilijk en voelt eng. Hij wriemelt, en ik heb geen grip op die naakse huid. Hij heeft het snel koud: zoekt een slaapplek tegen mam aan, of bij mij op schoot of in bed.

Zoekt de plekjes zon op, ls die er zijn... Jemig wat een pokkeweer is het toch. De laatste paar dagen dat ik niet werk, en dan dit. Al die mooie dagen dat ik meestal niet kon genieten omdat ik te druk bezig was met regelen, of gewoon overstuur. En nu ik me rustiger voel is het koud en nat.

Eergisteren was ik jarig, en begon de dag met een afspraakje: een australische klant was op familiebezoek in Nederland, en belde me op voor koffie. Ontzettend leuk om na jaren van email- en telefooncontact elkaar te ontmoeten. Heel vertrouwd. Wat een verademing om eens een gewoon gesprek te kunnen voeren, en vooral over andere dingen dan werk. Hij weet uiteraard van de problemen, en vindt het geweldig dat ik weer ga beginnen. Wie weet krijg ik over een tijdje hem wel weer als klant toegewezen ;-)

Mijn middelste broer is met z'n gezin op vakantie geweest in Seattle, bij mijn zusje Ineke. Ze hebben het geweldig gehad, en op hun laatste dag werd Ineke verrast met een onverwacht bezoek van haar zoon met vrouw en kleindochtertje Kennedy, overgevlogen uit Duitsland. Wat een mobiele familie hebben we toch. Kleine Kennedy is ons aller oogappel .....

dinsdag 8 augustus 2006

Mag ik jullie voorstellen:
onze nieuwe huisgenoot, een schitterende maar nog enigszins verlegen coon-sfinx of is het sfinx-coon? Eigenlijk is er niet veel coon overgebleven van ons Benneke...






Joris en Coco wisten niet wat ze zagen... en mijn moeder flipte bijna.
Vanochtend is Ben onder handen genomen. Een aanbod van Ellen om hem te ontklitten met de tondeuze heb ik na rijp beraad afgeslagen. Ik was te bang dat hij zodanig in de stress zou schieten dat ik helemaal niks meer met hem zou kunnen beginnen, ook geen spuitvoeren meer en pillen geven. Ik durfde het risico niet te nemen. Dus bij Liesbeth de dierenarts onder narcose, heel licht. We hadden hem kunnen uitkammen....maar dan had ik over 3 maanden weer zo gezeten. Laatste uitkambeurt onder narcose was 4 maanden geleden.

Ik heb er voor gekozen om hem kaal te scheren, zijn gebit is meteen gereinigd, alles gecontroleerd, grondig betast, vaccinatie tegen nies gegeven (niet ideaal samen met een narcose, maar het scheelt een extra rit die ook weer stress geeft). Voor het scheren woog hij 8.0 kg, en daarna 7.8 ...dus 2 ons vacht is eraf. Hij heeft hangtietjes en een hangbuikje, zagen we. En toen wachten tot hij bijkwam. Bibberend, want hij had het koud, dus Danielle, zijn "kapster", heeft hem heel liefdevol onder een rode lamp gelegd met een handdoek over z'n naakse lijf.
Eenmaal thuis was hij supersnel weer op de been. Wou na een half uur al eten, en dat bleef er prima in. Binnen 2 uur tijd had hij 30 gram brokken op, terwijl hij gisteren niet verder dan 18 gram kwam. Hij loopt heel snel, alsof hij voor zichzelf op de loop gaat. Is heel aanhankelijk, maar wil nog nauwelijks opgepakt worden. Eng, die handen op z'n blote lijf. Hij ligt nu op schoot en begint zich te wassen...dat zal hem helpen zichzelf te accepteren.

Nog een nieuwtje: volgende week dinsdag begin ik met werken. Ik heb een taxivergoeding gekregen van het UWV, en ga op dinsdag en donderdag om 8.15 uur van huis. Vanaf het moment van aankomst ga ik 3 uur werken, en dan met de taxi weer terug. Kost kapitalen, maar het UWV is er heel veel aan gelegen om mij dit te laten proberen. Ik werk mee, vind het een prettig idee om uit dit luchtledig te stappen en weer iets te kunnen doen. We zullen zien waar het schip strandt.....