Mijn foto
Naam: marga

vrijdag 11 augustus 2006

Ik heb me vergist: dinsdag heb ik niet een coon/sfinx mee naar huis genomen, maar een soort hondje, nog het meest lijkend op een mislukte poedel. Ben is zo ontzettend veranderd! Hij is superaanhankelijk, rent als een speer door het huis, overal achter me aan. En hij eet zo ongelooflijk goed. Ik geloof er niks van dat dat nog steeds stress-eten is. Misschien de eerste dag wel, maar nu toch echt niet meer? Als ik dat had geweten had ik hem eerder kaalgeschoren. Het is wel een hele ingreep hoor. Hij heeft ontzettend moeten wennen aan zijn eigen lijf, en ik ook: oppakken gaat nog moeilijk en voelt eng. Hij wriemelt, en ik heb geen grip op die naakse huid. Hij heeft het snel koud: zoekt een slaapplek tegen mam aan, of bij mij op schoot of in bed.

Zoekt de plekjes zon op, áls die er zijn... Jemig wat een pokkeweer is het toch. De laatste paar dagen dat ik niet werk, en dan dit. Al die mooie dagen dat ik meestal niet kon genieten omdat ik te druk bezig was met regelen, of gewoon overstuur. En nu ik me rustiger voel is het koud en nat.

Eergisteren was ik jarig, en begon de dag met een afspraakje: een australische klant was op familiebezoek in Nederland, en belde me op voor koffie. Ontzettend leuk om na jaren van email- en telefooncontact elkaar te ontmoeten. Heel vertrouwd. Wat een verademing om eens een gewoon gesprek te kunnen voeren, en vooral over andere dingen dan werk. Hij weet uiteraard van de problemen, en vindt het geweldig dat ik weer ga beginnen. Wie weet krijg ik over een tijdje hem wel weer als klant toegewezen ;-)

Mijn middelste broer is met z'n gezin op vakantie geweest in Seattle, bij mijn zusje Ineke. Ze hebben het geweldig gehad, en op hun laatste dag werd Ineke verrast met een onverwacht bezoek van haar zoon met vrouw en kleindochtertje Kennedy, overgevlogen uit Duitsland. Wat een mobiele familie hebben we toch. Kleine Kennedy is ons aller oogappel .....