Mijn foto
Naam: marga

zaterdag 20 mei 2006

Ik hou met ups en downs het hoofd boven water. Soms wordt de stress over m'n werk te groot, en dan zie ik soms rood voor de ogen. Het gaat dan altijd om onbenullige dingen die mis gaan, en die een uitbarsting veroorzaken.

De stand van zaken op dit moment is dat mijn werkgever mij weliswaar een "behoud van funktie" heeft aangeboden in de nieuwe organisatie, maar weigert om de nodige aanpassingen te doen zodat ik die funktie ook kan vervullen. Mijn werk is al 15 jaar aangepast aan mijn fysieke mogelijkheden: zowel de werkplek als de funktie, omdat ik anders niet kan werken. Er staat nu bij mijn werkgever genoteerd dat ik de funktie niet ga vervullen, terwijl ik toch duidelijk heb geaccepteerd, maar wel vriendelijk heb geinformeerd hoe ze e.e.a. denken aan te passen. Ze piekeren er echter niet over om over aanpassingen te praten. Dit gaat dus niet goed. Ik wacht nog op een brief waarin ze hun mondelinge reaktie bevestigen. En dan is het woord weer aan mijn advocaat en mij.

Ik heb de afgelopen weken heel erg gehoopt dat het nog goed zou komen, dat er overleg zou komen en een oplossing. De spanning was dan ook groot. En intussen gebeurden hier allerlei dingen. Het meeste ben ik al weer vergeten. Onbelangrijk.

Het werd warm weer. Na een periode van slecht eten (net nu ik een enorme voorraad nieuwe kuipjes Royal Canin Urinary had aangeschaft) begon Joris opeens beter te eten. Hij kreeg meer natvoer, en dat werd helemaal een succes toen ik de lactulose er niet meer in deed, en die op een andere manier gaf. Opeens ging hij lekker eten, en kwamen er flinke plassen....vanwege meer natvoer, dacht ik. Maar de laatste 10 dagen werden de plassen wel erg groot en vaak gedaan. Ik werd ongerust, en afgelopen dinsdag testte ik zijn urine. Mijn angst werd bevestigd: glucose ++++ Omdat hij al gegeten had kon er geen bloedtest gedaan worden. Die dinsdag was ik erg in angst, en dacht niet dat ik dit nog kon verwerken. Het werd me te veel.

Woensdagochtend zaten we bij Liesbeth, en inderdaad: Joris heeft diabetes. Heel duidelijk geval. Ik kreeg uitgebreid instruktie hoe ik insuline moet spuiten, flesjes insuline en spuiten mee, en daar gingen we weer. Eerst nog oefenen met water en een sinaasappel, en donderdag ging het voor het echie... Het lukt heel aardig. Ik ben natuurlijk meteen lid geworden van het
Suikerkattenforum, en daar kan ik al mijn zorgjes en onzekerheden kwijt. Ik heb daar al een betere manier opgedaan om Joris te spuiten, want ik kon door die lange haren niet zien wat ik deed. Het gaat nu beter. Ook stuurt iemand van het forum mij een stelletje kortere en fijnere spuiten om te kijken of die beter bevallen. Ontzettend aardig.
Joris blijft heel rustig, en is tijdens het spuiten alleen maar bezig met z'n Trovet snoepjes die ik voor hem neerleg. Maandag controle om te zien hoe het gaat. De instelperiode is vaak het lastigste begrijp ik. Hopelijk valt het bij ons mee.

Deze ellende met Joris heeft me op een of andere manier op een ander niveau getild, en in plaats van verslagen voel ik me nu strijdlustig over m'n werk. Daarnaast slaat het verdriet toe: volgend jaar zou ik daar 30 jaar onafgebroken in dienst zijn geweest....ik heb er zo vreselijk hard gewerkt omdat ik zo trots op de zaak was....