Mijn foto
Naam: marga

woensdag 7 september 2005

Twee weken verder. Ik ben al weer ruim een week aan het werk. M'n vakantie was dus 3x niks .... Toen ik weer ging werken had m'n broer gelukkig Thuiszorg, 7 dagen per week, 2x per dag. En daar zal hij het mee moeten doen. Vorige week werd hij ziek - een buikvirus - en heeft hij 3x per dag hulp gevraagd. Het wordt precair: diarree betekent vervuilen want hij haalt het toilet dan niet, en dus is een ziekenhuisopname dan onvermijdelijk....lijkt me. Gelukkig is dat niet gebeurd. Er wordt nu gekeken naar welke revalidatie-instelling hij zou kunnen waar ze misschien iets aan zijn situatie kunnen verbeteren.

Ik ben echt helemaal de draad kwijt met dit weblog. Heb wel afgelopen weekend, nadat ik mam weer naar huis had gebracht, wat belangrijke wijzigingen op m'n website aangebracht. En ik heb Missy's weblog gemaakt. Dat kun je vinden door naar www.margali.com te gaan, en dan op Mijn Katten te klikken. Je ziet dan vanzelf Missy, en de link naar haar weblog vol foto's. Het meeste is bekend, maar sommige foto's zijn nieuw op internet. Ik wil voor mezelf zoveel mogelijk vastleggen over Missy, zodat ik nog eens terug kan kijken. Wat een eindeloos lief katje......

De straat voor mijn huis is weer opgebroken, nu aan mijn kant. Zal ook wel weer een half jaar duren. Alles wordt vernieuwd. Hier zie je een diepe put waar ze bezig zijn de riolering te vernieuwen.


Ik moet langzaamaan proberen om weer hier te schrijven. Er is eigenlijk teveel om te zeggen, loop een beetje over. Ik breng momenteel geen bezoeken aan mijn broer, mam is weer naar huis, ik werk weer, dus alles gaat weer z'n gangetje. Maar ik merk dat ik - zoals ze tegenwoordig zeggen - een kort lontje heb. Ik pik weinig bullshit en voel boosheid in me. Heeft grotendeels te maken met het feit dat er niks meer overblijft van een eigen leven. Dat komt niet door mam (want wij trekken al 6 jaar op deze manier met elkaar op) maar door de rest.

Dat Ben sinds het begin van de warmte al in hongerstaking is doet mijn conditie geen goed. Afgelopen week moest ik zelfs 's nachts gaan spuitvoeren. Valt niet mee...om half 3 's nachts eerst 3 spuiten vullen, die dan blijken te verstoppen omdat je de korrels niet goed fijngemaakt hebt zodat - als je niet oppast - de a/d tegen het plafond opspuit als je toch probeert door te drukken.....en dan ga je met je slaperige kop toch een hoge trap pakken want als je de a/d laat opdrogen op dat plafond krijg je het er nooit meer af....enz enz enz

Ben eet nog steeds niet. Hij leek eergisteren even de draad op te pakken met 30 gram, maar de volgende dag zat hij al weer op 16 gram .... en dat gaat al een week zo. Ik heb gisteren met Liesbeth de zaak doorgesproken. Ik weeg hem iedere paar dagen. Komt hij onder de 7 kilo dan bel ik Liesbeth. Z'n gedrag moet m'n leidraad zijn. En dat is nog steeds goed. Ook het plassen heb ik nu wel duidelijk: als hij een keer 'n druppel eruit perst, dan ga ik niet meteen in paniek de vervoersmand pakken. Ik wacht af of hij rusteloos steeds in de bak gaat graven. Doet hij dat niet dan heeft een gruisje hem dwars gezeten, en is het er blijkbaar uit. Het is wel zeer waarschijnlijk dat hij stenen in z'n blaas heeft. Die kunnen niet oplossen. Dus afwachten tot hij een blaasontsteking krijgt of verstopt. Nou ja, en zo dus! Wordt vervolgd.