Mijn foto
Naam: marga

zaterdag 9 juli 2005

Hé mevrouw ....riep een allochtone jongeman met zwaar accent die me voorbij fietste......uw fiets danst !! Doelend op de enorme kronkel die er in m'n frame zit waardoor ik slingerend toch naadloos rechtdoor rijd. We moesten allebei lachen. Feit is wel dat m'n fiets deze kronkel kreeg dank zij hangende jongeren die er op zitten terwijl hij in het rek gestald staat. In de enige invaliden-fietsenparkeerplaats die er in Amsterdam bestaat volgens mij. Ontworpen door een technisch mannetje van het stadsdeel: als ik weg ben, sluit een stang de plek af zodat niemand anders er kan staan. Ik ben daar ontzettend blij mee, maar nu met de renovatie van de straat is het rek verplaatst naar de overkant waar veel kinderen en jongeren wonen. En dus gaat m'n fiets nu langzaam naar de filistijnen. Ik moet nog een half jaar wachten voordat ik m'n plek voor de deur weer terug krijg.

En vanochtend....vanochtend gebeurde iets heel lulligs.
Zie hier het slachtoffer:


Ik moest hoognodig Joris z'n nagels knippen. Dus m'n contactlenzen uit want anders moet ik er een leesbril bij op, en dan zie ik niet goed genoeg. Nou....ondanks dat gaf ik dus toch per ongeluk een knipje in z'n voetkussentje. Hij piepte (niet eens zo heel erg), en ik stopte onmiddellijk natuurlijk. Maar het begon toch meteen te bloeden: voetkussentjes zijn zo kwetsbaar. Ik voelde me doodongelukkig....arme knul. Ik heb waarwschijnlijk alleen maar een velletje gepakt, maar ja...da's al erg genoeg. Je ziet niets aan z'n lopen, en hij laat ook geen bloederig spoor achter op m'n witte beddegoed, dus het zal wel meevallen. Hoop ik.