Mijn foto
Naam: marga

dinsdag 10 mei 2005

Ik ben moe. Het minderen van de Tegretol levert problemen op. Ik sta nu sinds anderhalve week op 750 mg per dag, en ik krijg waarschuwings-pijnscheuten. Moet vooral niet denken dat alles weg is...het zit er nog. De tandarts had me gewaarschuwd dat de ontsteking in m'n kaak - die waarschijnlijk grotendeels de oorzaak voor m'n aangezichtspijn is - nog wel een jaar nodig zal hebben om te genezen. Dat leek mij erg lang, maar hij zal wel gelijk hebben. Bovendien vraag ik me af of hij wel echt alles behandeld heeft. Ik heb nu zo'n gevoel dat er ergens nog iets zit....maar ja, je wordt natuurlijk zo paranoiede als de pest. Rustig doorgaan, en mijn leeftempo maar weer omlaag schroeven. Jammer want ik had net lekker zo veel energie gekregen.

Afgelopen weekend heeft Ben me bezig gehouden: hij poepte niet. Dus nóg meer lactulose, en wachten.....wachten....wachten.... Uiteindelijk zondagochtend ging hij in de poephouding - kop uit de bak - en ik haalde opgelucht adem. Hij stoof uit de bak, rende een paar verplichte rondjes door het huis met de nodige oorlogskreten, en kwam toen terug naar de poezenkamer, waar ik nog steeds zat te typen. Ik hoorde gekrabbel: er bleek een drolletje op de grond te liggen. Kan gebeuren nietwaar.
Door ervaring wijs geworden voelde ik ook nog even aan z'n broek. Er bungelde inderdaad nóg een keuteltje aan, dus Ben opgepakt en samen de keuken in (onze behandelruimte voor pillenslikken, spuiten, dwangvoeren etc.). Keutel bevrijd, en toch voelde ik nóg iets raars... mijn Benneke kennende wist ik het al snel: er stak een stukje van een kunstzijden blad van de CatPalace klimboom uit z'n kontje. Dus zachtjes trekken, en ook deze bevalling verliep met succes. 't Is toch knap lastig dat hij steeds aan die blaadjes vreet. Ik kan geen kattengras laten staan want Joris mag dat niet hebben. En Ben denkt gewoon "och, het is groen, dus het zal wel goed zijn...." hoewel katten volgens mij kleurenblind zijn, maar Ben natuurlijk niet :-)