MARGALI'S WEBLOG

 Mijn foto
Naam: marga

zaterdag 25 december 2004

Dit bericht heb ik vanochtend op het kattenprikbord gezet:

Vanochtend was een perfekte ochtend.
Het was een nogal onrustige nacht waarin Ben rond 1 uur zich meldde om te eten maar besloot het toch maar niet te doen. Rond half 4 kwam hij opnieuw me wakker schreeuwen. En dit keer at hij als een bootwerker .
Terug naar bed en geslapen tot half 7 en opnieuw werd ik getrakteerd: dit keer op 3 goed etende katten, die vervolgens ook allemaal goed plasten en poepten.....waar een mens al niet gelukkig van kan worden.
En als kers op de taart werd ik door Ben helemaal sufgevreeŽn ... op z'n matje op het aanrecht hebben we zitten neuzen en kopjes geven. Hij draaide als een tol in de rondte, ging op z'n rug liggen (en wordt dan bijna een meter lang) en lag echt te knorren.

Sommigen weten dat Ben opnieuw erg in de problemen zit. Opnieuw dreigt een operatie. Hij heeft net als in september Hypercalcaemie, en ook al oogt hij nu echt perfekt: we weten niet waar die calcium zich in z'n lijf aan het vastzetten is. Elk moment kan het spaak lopen, maar het kan ook nog even goed gaan....niemand weet het.
Ik zet dit bericht hier maar neer omdat zo veel mensen meeleven, en ik dit een heerlijk begin van de Kerst voor ons vind.
Sterkte voor alle mensen die nu in angst en zorg zitten!
margali

woensdag 15 december 2004

Vanochtend stond zoals gewoonlijk radio Noord-Holland aan terwijl ik met een duffe kop koffie inschonk voor mezelf en het natvoer voor Coco en Joris ging klaarmaken. Ik hoorde dat Bernhard - buiten weten van Beatrix en de RVD - een interview aan de Volkskrant had gegeven dat na zijn dood gepubliceerd mocht worden...
Terwijl ik luisterde naar de extra 2 dochters die hij blijkt te hebben spoot ik gedachtenloos de Lactulose in Joris z'n bakje...en opeens begon een zesde zintuig alarm te slaan. Ik had Joris de dosis van Ben gegeven ... waardoor arme Joris waarschijnlijk 3 dagen aan de dunne geweest zou zijn. Pffft....net op tijd ontdekt.

Hij moest het vanochtend nog een keer ontgelden: ik had wel keurig mijn bed opgemaakt, maar vergeten om de nestbedden van de katten netjes neer te leggen. Dus Joris was maar bovenin geklommen, heel onwennig en verontwaardigd, en Ben stond hulpeloos eromheen te draaien ....geen plaats meer voor hem...

zondag 12 december 2004

Ik ben er weer. Nog enigszins aarzelend en wantrouwend of de pijn weg zal blijven, maar iedere dag weer wat steviger op de benen. De hoeveelheid Tegretol is het maximum dat mijn huisarts me wil laten slikken. Als het weer ontspoort gaat ze de neuroloog bellen. Het is wel een heftige tijd geweest. Ik ga er niet over uitweiden, maar om aan te geven hoe moeilijk het was: voor het eerst in ruim 2 jaar had ik 1 officiele ziektedag.... grrrr.

Ook met dit weblog ga ik maar moeizaam weer van start. Beetje dichtgeslagen. Een korte inventarisatie dus maar om te beginnen:
- met Coco gaat het geweldig goed
- met Joris wat minder: die heeft weer last van z'n luchtwegen. Liesbeth hoorde vooral in de bovenste luchtwegen geluid, maar - als ik me goed herinner - ook in een linker longkwab. Net een kuurtje Synulox achter de rug. Hij reageert daar trouwens behoorlijk heftig op: weinig eetlust, soms kotsen. Voor de toekomst toch een keer een echo van het hart laten maken.
- met Benneke gaat het ogenschijnlijk uitstekend. Weer op z'n oude gewicht. Nog steeds met z'n bekende vlagen van niet willen eten, maar dat wordt nu opgevangen door de 4 "dwangvoer"-sessies per dag. Hij krijgt in totaal een half blik a/d naast z'n k/d droge brokken. Soms moet ik echt een beetje dwang uitoefenen, maar het lukt tot nu toe. Als hij zich rot voelt wil hij niks, en moet hij juist wel eten....ik zal er niet met hem om gaan vechten. Maar blijf wel volhouden.

Ben's bloedtest gaf aan dat calcium weer stijgende is, net als in september. Dus over een week weer een nieuwe bloedtest ter controle. Liesbeth denkt dat het dan weer normaal zal zijn omdat alle andere waarden stabiel blijven.... ik ben een beetje wantrouwend.

zaterdag 4 december 2004

Speciaal voor Peter een groet van een ongelooflijk luie Joris die op dit moment heerlijk ligt te maffen in z'n nestmand.