MARGALI'S WEBLOG

 Mijn foto
Naam: marga

zondag 18 juli 2004

Vanmiddag ging ik zoals gewoonlijk naar mijn moeder. Moest stoppen bij een stoplicht aan het begin van een lange rechte weg langs het spoor naar de wijk waar zij woont. Er wordt altijd harder gereden dan de toegestane 60 km. Geen fietsers. Wachtend voor het stoplicht zag ik een herdershond die zo maar in z'n eentje op mijn weghelft voor mij uit aan het draven was. M'n keel kneep dicht. Ik moest rijden, zette onmiddellijk mijn panieklichten aan en reed heel langzaam de hond achterop. Geen tegenliggers goddank. Ik was nog een stuk verwijderd en begon hard te toeteren. Hij keek om zich heen, zag aan de andere kant van de weg in een parkje een paar hondjes die bij mensen hoorden, en wou de andere weghelft oversteken. Tegenliggers leken niet geneigd te stoppen, dus ik knalde mijn groot licht erop en stak gebiedend mijn hand uit het raam. Gelukkig stopte de vent. De hond nam een spurt het parkje in. Ik kon verder niks....niet stoppen ..... niks. Hoopte dat de mensen daar hem zouden opvangen.
Een half uur later reed ik daar weer, dit keer met mijn broer, en vertelde over de hond. Laat hij nou potverdorie - een heel stuk verderop langs diezelfde weg - weer voor ons uit draven?
Voorzichtig genaderd, m'n broer zette de auto aan de kant en ik begon hem te roepen. Hij keek verheugd op, zag wie ik was, en dacht duidelijk: "da's de verkeerde. Die mot ik niet".... en liep door. Goddank even verderop van de weg af door een hek heen. Onbereikbaar. Dit keer reden we naar het politiebureau om melding te maken. Mijn broer (ex-politieman) kwam terug met de mededeling dat de politie dolblij was met de melding: het was een ontsnapte politiehond. Die dus nooit van z'n leven naar me toegekomen zou zijn of in m'n auto gestapt was..... Paar uur later heb ik gebeld: hij was gevonden goddank.
Ik ht dit ......

donderdag 15 juli 2004

Gisteren ging Reiki niet door: Sarah was ziek geworden. Ik ga maar gewoon door met wat ik geleerd heb, en wacht rustig af wanneer ze contact opneemt. Het kost me moeite om een geschikt tijdstip te vinden, en een goeie plek in huis. Tot nu toe heb ik iedere dag m'n oefening gedaan, en vind het erg prettig om te doen. Maar ik word nog te snel afgeleid door herrie, en ook vinden de katten blijkbaar dat ik iets anders dan Reiki moet doen. Zelfs al liggen ze diep in slaap....het lijkt wel alsof ze een ingebouwde antenne hebben, want zo ongeveer bij de 4e of 5e Chakra begint Ben of Coco te schreeuwen, of Joris in m'n tenen te bijten (hij is een voeten-fetisjist). Maar ik heb besloten om gewoon door te gaan en de geluiden dan maar te integreren in m'n oefening.


Dit is tekenend: Joris en Coco zitten lekker te eten, en Ben ligt er tussen....te slapen.

Gisteravond besloot ik Ben te wegen, want hij werd me te mager. Begin april woog hij nog 7.2 kg toen zijn bloeddruk werd gemeten en toen wist ik ook dat mijn eigen weegschaal prima is want die gaf hetzelfde aan. Ook begin april ben ik Ben gaan overzetten van Hill's k/d op Royal Canin Renal diet, hetgeen niet bepaald een succes was. Hij at het wel, maar te weinig. Ik ben uiteindelijk de k/d en de RC gaan mixen in de hoop dat hij op die manier toch wat RC binnenkrijgt. Maar nu werd het me toch te gek: hij eet gewoon te weing. En inderdaad: hij is een pond afgevallen. De RC gaat dus zo snel mogelijk de deur uit

zondag 11 juli 2004

Na gisteren een beetje in hogere sferen te zijn geweest vandaag dan m'n verslagje over mijn eerste Reiki-1 workshop. Individueel thuis bij Sarah, de Reiki-master. Werd begroet door Julie, een schattig hondje, en binnen no-time ware we vriendjes. Ik moest over Ben vertellen, de aanleiding dat ik daar zat tenslotte, en begon even te huilen. Onmiddellijk hield Julie op met haar bokkensprongen en begroetingen, ging op de grond liggen met haar kop op m'n voeten.....

Wat kan ik zeggen ..... het was een heel fijne ochtend, heel intiem en relaxt. Ik heb geleerd een meditatie-oefening te doen (nooit eerder gedaan), ik werd geinitieerd waarbij ik tot mijn stomme verbazing in het begin een helder/okergeel langzaam heen en weer voor m'n ogen zag gaan, en later een diep-violet. Ook zag ik een vorm: vierkant met afgeronde hoeken, met allemaal zelfde kleinere vormen die met elkaar een soort bloem vormden. Ik kan het alleen maar constateren, en schrok er bijna een beetje van.

Vervolgens leerde ik hoe ik mezelf Reiki moest geven. En tot slot zou ik aan Sarah Reiki moeten geven en zij aan mij. Ze stelde voor dat ik het hondje Julie als "lijdend" voorwerp zou nemen, dus ik aan de slag. Julie rustig naast me op de bank, en ik met m'n ogen dicht. Hoorde Sarah opstaan en in de keuken rommelen. Koelkast ging open (zoals heel vaak die ochtend want ik ben zeer gastvrij onthaald en verwend met cake, fruitsappen,aardbeien en lunch). Maar er gebeurde iets frappants: Julie die altijd onmiddellijk bijna de koelkast indook, tilde nu even haar koppie op, liet het weer zakken en bleef heerlijk rustig liggen.... ik vond dat toch heel bijzonder. Ze is natuurlijk gewend om Reiki te ontvangen, maar ik was toch een vreemde voor haar....

Mijn eigen behandeling was ontspannend. Sarah vertelde later dat m'n hoofd gloeiend heet was..... 's avonds realiseerde ik me dat dit misschien de aangezichtspijn was ??? (ik probeer mee te denken ....). Na afloop op weg naar huis voelde ik me behoorlijk beroerd, en nog urenlang doodmoe. Woensdag hebben we het 2e deel van Reiki-1 bij mij thuis.

De komende 21 dagen moet ik mezelf een Reiki-behandeling geven. Vanochtend heb ik dus gereikiet met mezelf :-)) Was bij Chakra 3 (van de 7) en toen hoorde ik opeens - liggend op m'n matje en goed "geaard" - een keiharde schreeuw van ene Ben in m'n oren. Wist niet beter of hij was diep in slaap..... Zal wel golven hebben uitgestraald.....
Daarna was ik heerlijk relaxt moet ik zeggen, dus ik zal het wel goed gedaan hebben.

PS: om te voorkomen dat er misverstanden ontstaan!! Wat ik hier beschrijf is mijn persoonlijke ervaring. En ik krijg een individuele, op mijn situatie toegespitste cursus, die dus te kort duurt. Normaalgesproken zijn er voor reiki-1 vier dagdelen nodig. Maar dat is voor mij niet mogelijk. Ik ben heel blij dat Sarah toch voor mij een oplossing wist te bedenken. Het doel is: Ben en mij meer rust te geven in crisis-situaties.

woensdag 7 juli 2004

Tijd glipt door m'n handen. Ik heb weinig energie om naast de eindeloze hoeveelheid emails nog in m'n weblog te schrijven. Terwijl ik het zo leuk vind. Maar hoeveel woorden op een dag kun je typen? Ik ben soms over 3 of 4 verschillende katjes aan het mailen, en moet verdraaid goed opletten, en goed teruglezen in eerdere mails, anders ga ik de zaken door elkaar halen.
En dan altijd die eeuwige vermoeidheid door de Tegretol. Moeite ook om dingen te onthouden soms. Vorige week ontdekte ik dat een collega op afstand, waar ik telefonisch contact mee heb maar die ik nog nooit gezien heb, net als ik Tregretol gebruikt. Niet voor aangezichtspijn maar voor epilepsie. Dat was echt een moment van herkenning..... en ik merk dat mijn ervaringen niet uniek zijn. Maar goed...we gaan door.....

Op 16 juni vertelde ik dat ik Reiki-1 ging doen. Om in "crisis"-situaties wat rust en vrede te creren tussen Ben en mij. Ik kan jullie vertellen dat vanaf het moment dat ik die beslissing nam, Ben en ik weer goed contact hebben gekregen. Hij loopt niet meer weg van me, ontwijkt m'n ogen niet meer, zit niet meer opgesloten in z'n eigen wereldje, en is weer helemaal op mij gericht. Kronkelt zich in alle bochten als ik een beetje overdreven lief tegen hem ga praten... En dit alles wordt toch echt veroorzaakt door die beslissing om Reiki te gaan doen: er is vanaf dat moment rust in mij gekomen en Ben reageert daar haarfijn op. Of....zou het zo zijn dat er een aantal mensen de hele tijd bezig zijn om ons Reiki te sturen???....oh nee, ik vergat.....ik geloof niet.