MARGALI'S WEBLOG

vrijdag 30 april 2004

Gisterochtend merkte ik dat Ben zich vreemd gedroeg. Hij ging wel 3 keer in een half uur naar de bak. En dat natuurlijk weer net op de dag voor Koninginnedag en een lang weekend. Vanaf m'n werk belde ik de dierenarts en vroeg veiligheidshalve om een pijnstiller (Tolfedine) voor als zou blijken dat Ben een blaasontsteking zou hebben. Heel aardig werd die pijnstiller van de praktijk in Noord naar de praktijk in Zuid gebracht. Daar haalde ik 's middags de pillen op. Het was er razend druk.
Op weg naar huis deed ik zoveel mogelijk boodschappen en rond 15.30 uur was ik eindelijk thuis. Alle katten werden wakker, en hadden duidelijk de hele dag liggen maffen.....geen enkele kattenbak was gebruikt, en dat stelde mij meteen gerust. Erop gokkende dat Ben wel honger zou hebben gaf ik hem meteen een kalium-citraat capsule, en ging het eten voor ze klaar maken. Mijn moeder was ook net opgestaan van haar middagdutje. Het was een komen en gaan naar de bakken. Ik hield Ben in de gaten, en dat was maar goed ook. Binnen 20 minuten had hij wel 10 keer op de bak gezeten, persend en hoog op de achterpoten. Ik kon niet zien of hij moest plassen of poepen: voor beiden was het hoog tijd. Er kwam niks.....
Plotseling begon hij te braken, en rende daarna naar de bak. Normaliter gaat een kat dan poepen als hij moet.....bij Ben kwam weer niks. Onmiddellijk belde ik de dierenarts, 10 minuten voordat de praktijk sloot. Er werd overlegd, en ik mocht alsnog komen. Ze zouden wachten. Moet je je voorstellen: Amsterdam, middagspits, voorbereidingen voor Koninginnedag in volle gang. Met de moed der wanhoop ging ik op weg. Liep overal vast, hoe ik ook keerde. Ben zat in z'n mand, ogen en bek wijd opengesperd, met starende ogen. Ik werd bang. Besloot de ringweg te nemen, maar die zat ook muurvast. Ik heb alle verkeersregels en fatsoensregels aan m'n laars gelapt als het veilig genoeg was, en was na 3 kwartier op de praktijk.
De blaas voelde klein en soepel, met beetje urine. Dus dat was het niet. Toen naar de anus gekeken en daar kwam al een angst-keuteltje uit. Met de vinger ging de dierenarts naar binnen, en toen haalde hij een groot vierkant stuk ontlasting eruit: 2 dikke drollen aan elkaar gekleefd, niet eens uitgedroogd en keihard, maar gewoon te groot om te passeren. Dat was dus de boosdoener. Iedereen opgelucht. Rekening 23 euro. Ik heb toch wel aardige dierenartsen.

Mam zat intussen thuis te wachten. Helemaal angstig en overstuur. Ze was ook weggelopen naar de slaapkamer toen Ben begon te braken. Dit soort spanning kan ze duidelijk nog niet hanteren.

Voorlopig krijgt Ben dus niet 1x maar 2x per dag lactulose van mij. Ik kon niet goed beoordelen dat er te weinig ontlasting passeerde omdat Ben aan het overschakelen is van Hill's k/d naar Royal Canin Renal, een voer wat veel minder ontlasting geeft.....ik was daardoor een beetje misleid.
En vanochtend is ons Benneke weer helemaal het heertje: hij heeft een goeie plas en een flinke poep gedaan. En eet ook flink. Een feestelijke dag dus. Mam is nog niet helemaal hersteld....maar we hebben samen naar de Koningin gekeken en langzaam komt ze wel weer tot rust. Het valt soms ook niet mee om hier te leven denk ik.

Zaterdagavond 1 mei: ik hoor dat er weer problemen zijn met de reageer-optie.
Ik kan die reakties echter wel lezen, maar jullie niet. Een keer klikken op Verzenden en het staat er echt op.

maandag 19 april 2004

woensdag 14 april 2004

Joris en ik zijn samen gezellig naar de dierenarts geweest. Hij heeft aan een stuk door keihard zitten grommen toen ze hem onderzocht.... ik waarschuwde haar dat dit geen Benneke was, maar dat wist ze nog wel.
Hij heeft geen bloedonderzoek gehad vanwege het vele drinken omdat hij zijn urine heel erg concentreert (soortelijk gewicht 1.050) waardoor je zou kunnen zeggen dat z'n nieren nog prima werken. Ben heeft ook een hoog soortelijk gewicht, en toch een nierprobleem. Maar bij hem ligt dat gewoon compleet anders, en ik mag hem van de dierenarts nooit als vergelijking gebruiken.
Joris z'n longen hadden vorig jaar november nog een nattig rochelend geluid, maar dit keer gelukkig niet. Z'n longen waren schoon. De bovenste luchtwegen gaven een piepend geluid. Niet echt een teken van ontsteking, maar we gaan toch even uit van een verkoudheid. Een antibioticumkuur van 10 dagen Synulox om te zien wat er gebeurt. Opnieuw dus, net als vorig jaar. Als dit niet echt helpt zullen we helaas onder narcose een onderzoek van de luchtwegen moeten doen. Het zou heel goed kunnen dat het steeds erger wordende snurkende geluid veroorzaakt wordt door een groeiende poliep. Maar goed, eerst maar het minst stressvolle: een pillenkuur. Joris moet nog even leren dat het snoepjes zijn, dus hij krijgt ze in z'n bek gegooid. Ik ben langzamerhand een geoefend pillenschieter geworden.
Het vele drinken laten we voorlopig voor wat het is: z'n hoge urine-soortelijk gewicht is één overweging. Maar bij de dipstick-controles die ik nu zelf kan doen is z'n glucose altijd negatief....dus diabetes is het ook niet. Ook maar afwachten. Ik ben wel opgelucht.
Ik had vanochtend naar m'n werk gemaild dat ik later kwam vanwege de diernarts. Helaas had ik dat mailtje gestuurd naar een collega die een vrije dag had. Dus rond 10 uur werd m'n moeder wakker gebeld: mijn collega's waren ongerust over me. Die lieverds hadden even vergeten dat ik altijd roep: "als ik er niet ben, en ik heb niks laten horen, dan zit ik bij de dierenarts...."

dinsdag 13 april 2004

Hah, toen Ben het nieuwe blikvoer van Vet-Concept voorgeschoteld kreeg, kwam hij tot op een voet afstand, rook even met z'n neus in de lucht, draaide zich om en zette het op een lopen. Nog net niet grinnikend..... Ik had het al door de blender gehaald, zodat er geen stukjes vlees te zien waren, maar niks hoor. Heb het een paar keer geprobeerd, maar het enige resultaat was dat hij die dag alles weigerde, ook z'n harde brokken. Pas later, toen ik dat blikvoer weggegooid had, begon hij weer enigszins normaal te eten. Een dag later bevond het nieuwe voer zich al bij een kattenvriendin, die het bij haar katten gaat proberen.
Het voer ziet er prima uit, het bestellen in Duitsland was echt een fluitje van een cent: gewoon de gratis hotline bellen, vragen naar die "hollands-sprekende mevrouw' want engels spreken ze daar niet zo erg. Ze noteert de bestelling (minimum bedrag van ik meen 15.00 euro) en 1 tot 2 dagen later heb je het gratis thuisbezorgd. Niet goed, dan mag het teruggestuurd worden. De rekening zit bij de leverantie. Er zaten bij mij nog 2 speelgoedmuizen bij ingesloten. Ik denk wel dat dit zeer verantwoorde voer door sommige katten minder aantrekkelijk gevonden zal worden: vergelijk het met een aardappel-vlees-groente-maaltijd die je een kind voorzet, met daarnaast een bord patat met appelmoes (vergelijking gemaakt door mijn kattenvriendin die nu haar katten probeert te vertellen dat ze gezond moeten eten van vet-Concept).

Ben heeft wel vorderingen gemaakt met zijn switch van Hill's k/d naar Royal Canin Renal. Hij zit nu op 50-50%.

Ik ga misschien morgen met Joris naar de dierenarts. Hij bevalt me al langere tijd niet, maar ja....alle aandacht gaat altijd maar naar Ben, en hij lijdt daar misschien toch nu wat onder. Hij rent nog steeds als een gek, schreeuwt, speelt met Ben. Maar: hij eet minder, zijn ademhaling is werkelijk oorverdovend, dus de bronchitis van afgelopen winter is mogelijk weer terug, en als hij net een bakje natvoer opheeft stiefelt hij regelrecht door naar de waterbak om daar nog even uitgebreid te gaan drinken. Vind ik toch niet normaal. Hopelijk is z'n blaasgruisprobleem niet geëscaleerd in een nierprobleem. Deze grote knuffelbeer mag toch echt niet ziek gaan worden. Ik hou zo ontzettend veel van hem, hij is m'n rooie duivel, m'n knuffelkont ... kijk toch eens hoe hij heerlijk kan liggen kroelen.

maandag 5 april 2004

Ben heeft zich vandaag voorbeeldig gedragen. Hij heeft de pest aan rijden op de snelweg, dus enig protest was er wel op weg naar Noordwijkerhout. De dierenarts heeft werkelijk zeer uitgebreid de tijd genomen, en we zaten er 5 kwartier. Op zich is de bloeddrukmeting snel bekeken. Het scheren van het pootje net boven het voetkussen ging lastig: Ben had namelijk onderweg zweetvoeten gekregen, dus het haar was vochtig. Tijdens het opnemen ging natuurlijk weer 2 keer de telefoon, maar Ben bleef rustig liggen. Commentaar van de dierenarts: die kat is wel heel relaxt zeg, die laat zich nergens door opjutten..... De bloeddruk, met een Doppler gemeten, bleek erg laag. Normaal is 160-180, weliswaar is dat een beetje hoog, maar dat houdt rekening met het feit dat de meeste katten toch wel gestresst zijn tijdens zo'n meting. Meneer Ben dus niet: hij had slechts 105 (geen typefout). Ik vroeg of dat kwaad kon, maar dat werd ontkend. Later ben ik daar toch over gaan nadenken want ik heb zelf lage bloeddruk....en soms voel ik me best niet lekker. Dus ik ga maar weer eens aan de CRF Support groep vragen. Overigens was Ben niet helemaal een kouwe kikker: z'n hartslag was behoorlijk hoog.

Ik heb ook nog zeer uitgebreid dieetadviezen gekregen, die soms zeer buitenissig leken, maar die ik al vaker ben tegengekomen. Kijk hier op haar website voor haar complete advies voor blaasgruisproblemen. Ik onderschrijf haar "watertherapie" maar ik ben voor Joris absoluut niet van plan om hem bijvoorbeeld kaas of chips te laten eten.
Ben's probleem is natuurlijk gecompliceerd doordat hij zowel nier- als blaasproblemen heeft. Ook Ben zou uitsluitend natvoer moeten hebben; weet ik ook wel, maar wat moet je als hij botweg weigert..... Hij mag af en toe kaas, of chips. Schaaltje regenwater op het balkon zetten (is lekkerder dan kraanwater). In de vensterbank een schaal met drijfkaarsen zetten: daar schijnen ze ook graag uit te drinken. Hij mag een beetje joghurt, roomboter, koffieroom...
Ik zou het natvoer gewoon uit de winkel kunnen halen, geen kittenvoer of seniorenvoer. Ik was daar eerlijk gezegd al naar op zoek, want dit strookt met nieuwe inzichten in voeding voor nierpatienten. Het droogvoer moet dan wel nierdieet zijn.

De kalium-citraat was volgens haar overbodig als ik haar adviezen ging volgen. Zelfs al zou ik willen, dan nog loop ik tegen het probleem op: Ben weigert gewoonweg natvoer te eten... en daar staat of valt alles mee. Ik kan dus niet meegaan in haar advies, maar kan natuurlijk wel blijven zoeken naar een natvoer dat hij lust.
Verder vond ze dat hij er fantastisch uitzag. Zelfs een beetje aan de mollige kant - wat een giller, want mijn eigen dierenarts en ik vinden hem erg mager - en hij mag niet dikker worden. Zijn blaas voelde geweldig mooi en soepel. En o ja, hij had idioot lange poten......en we betaalden een rekening van 49.- euro

Kortom: een bezoek om nog over na te denken. Ik ben bezig informatie te vragen over een duitse voeding van Vet-Concept waar grondstoffen gebruikt worden die voor menselijke consumptie geschikt zijn. Klinkt interessant.
Wordt vervolgd.

ATTENTIE: BLIJKBAAR KUN JE GEEN REAKTIES MEER PLAATSEN, DUS BESPAAR JE SVP DE MOEITE en stuur me desgewenst een email. Sorry dat sommigen van jullie zo lief waren en hun moeite niet beloond zagen. Ik weet ook niet hoe ik het moet repareren momenteel.

donderdag 1 april 2004

Mijn nachten zijn soms bijna net zo druk als mijn dagen. Ik geef Ben natuurlijk iedere nacht nog een, en soms twee keer te eten. Hij roept mij zelf, dus als ik heb kunnen doorslapen dan weet ik meteen dat het foute boel is en dat hij niet lekker is.
Maar de afgelopen nachten word ik ook wakker van een heel pluizig zilvergrijs poesje, dat haar kans grijpt als het hele huis ligt te slapen......Coco gaat compleet uit haar dak, en rent heen en weer als een bliksemschicht. Vliegt de bomen in en uit, geeft een rondslingerende muis een klap, en begint weer te rennen.....Ik geniet intens en in stilte. De katers gelukkig ook. Want zodra wij ons roeren stopt ze ermee.



Het viel me vanmiddag op dat Ben's derde ooglid, altijd en eeuwig zichtbaar, bijna niet meer te zien is....wat zou dat betekenen?

Met mam gaat het langzaamaan steeds beter. Ze begint kleine klusjes te doen, en weer wat meer om zich heen te kijken. Misschien dat we zaterdag even een ritje gaan maken. Ze krijgt regelmatig verslag over haar kleine vriendje het musje. Hij schijnt moddervet te worden. Waarschijnlijk geven mijn broers hem veel te veel te eten.