MARGALI'S WEBLOG

donderdag 25 maart 2004

Vandaag heb ik de stoute schoenen aangetrokken, en een afspraak gemaakt om Ben's bloeddruk te laten meten. Omdat hij zoveel kalium-citraat krijgt, moet dat nu echt gebeuren. Kijken of het nog steeds goed gaat. Ik ga naar de Dierenkliniek Noordwijkerhout, van dierenarts Wagenaar. Zij is in staat om de bloeddruk van katten te meten, en gebruikt daarvoor een Doppler, en dit apparaat schijnt heel goed te kunnen meten (wijsheid die ik natuurlijk weer van de CRF Support groep heb).

Bloeddruk meten is nog maar in een paar klinieken mogelijk. Hier volgt een beschrijving van de procedure:
"Er wordt een manchet om de voorpoot aangebracht. Aan diezelfde poot wordt net boven de grote voetzool een kleine sensor geplaatst, die aangesloten is op een bloeddrukmeter. Deze zogenaamde Doppler meter zet de polsgolf om in geluidssignalen. Als de polsgolf te horen is, pompen we de manchet op totdat het geluid van de polsgolf verdwenen is. Vervolgens laten we lucht uit de manchet lopen totdat de polsgolf weer te horen is. Deze procedure wordt enige malen herhaald totdat de kat eraan gewend is en we een vaste waarde krijgen." (Renée S.C. Wagenaar, dierenarts te Noordwijkerhout)
Op 5 april gaan we ernaar toe. ik zal blij zijn als het achter de rug is, en de uitslag goed blijkt. De kosten vallen me erg mee: € 26.- exclusief het consult. Ik laat Ben meteen goed nakijken door deze dierenarts, die volgens mij goed op de hoogte is van allerlei (amerikaanse) ontwikkelingen binnen de geneeskunde van gezelschapsdieren.

En mijn moeder, die hier weer een tijdje verblijft om te herstellen......mijn moeder heeft een spaarpotje aangelegd. De schat....

maandag 22 maart 2004

Afgelopen vrijdag liet ik weer een routine urine-controle doen van Ben. De vorige 2 controles was z'n pH steeds 7.0, en dat is precies de "target-pH" die voor Ben gewenst is. Deze keer was z'n pH echter 7.5 en wat moet je dan....de dosis verlagen??? of is het een incident ?? Al pratende werd duidelijk dat ik eigenlijk heel intensief de urinecontroles moet laten doen. Minstens 2x per week of zo. En dat is voor mij geen doen. De praktijk is helemaal aan de andere kant van de stad, en bovendien moet ik steeds zodanig zien op te vangen dat het daarna onmiddellijk weggebracht kan worden.

Er is dus maar een oplossing: zelf gaan testen. Ik heb nu een potje met test-strips in huis, en daar ben ik heel blij mee. Ik kan nu testen wanneer ik wil. 's Avonds, of in het weekend, maakt niet uit......De volgende dag heb ik 's ochtends en 's middags urine opgevangen: beide keren was de ph keurig 7.0 . Wat een opluchting!
En waardoor zou het verschil kunnen zijn onstaan??? Het enige dat ik kan verzinnen is dat bij de test van vrijdag Ben niks meer had gegeten sinds 23.00 uur de avond ervoor. En bij de test van zaterdag had hij zoals gewoonlijk rond 03.00 uur een maaltijd gehad. Ik weet dat pH voortdurend fluctueert, maar ik heb altijd gedacht dat voedsel juist de pH doet stijgen. Blijkbaar/misschien is dat niet zo. Een vraag dus om op de CRF Support groep te stellen....daar weten ze het vast wel.

donderdag 18 maart 2004

Vandaag overleed Elwood. De schitterende rooie pers die Alice en ik vorig jaar ophaalden uit het asiel. Plotseling dood neergevallen tijdens het spelen. Ik heb een aparte pagina gemaakt die eigenlijk alles zegt wat ik erover kan zeggen.


Lieve lieve Elwood, Alice zal je zo missen.
Rust maar zacht mannetje......

zondag 14 maart 2004

Twee weken geleden begon mijn moeder slecht te lopen. Na een week van dapper proberen overeind te blijven moest ze het huilend opgeven. Anderhalf uur later zat ze hier. Gelukkig zijn we goed op elkaar ingespeeld, en hoef ik weinig te verhuizen als ze komt.
Mam's enige grote zorg is haar vogeltje dat ze moest achterlaten. Ze heeft al bijna 3 jaar een musje geadopteerd (of hij haar) die al heel tam is. Hij zit 's ochtends samen met zo'n 20 musjes, en een paar duifjes en merels in de tuin op haar te wachten als ze naar beneden komt. Voor de vogels wordt zaad gestrooid, maar voor Vriendje gaat de keukendeur open. Hij tript dan bliksemsnel naar binnen en gaat voor het keukenkastje zitten. Daar staat de broodtrommel, en dat weet hij verrekte goed. Mam pakt een boterham, en laat een paar kruimels op de grond vallen. Vriendje pikt ze op en gaat tussen mam's voeten zitten om het op te peuzelen. En als hij klaar is trippelt hij weer naar buiten. Hij heeft al eens op de rand van haar bordje gezeten terwijl ze zat te lunchen in de tuin. Maar goed....Vriendje kan niet mee hierheen, en dus gaat mijn broer nu bijna dagelijks zaadjes strooien. Vriendje weet dan hopelijk dat hij niet vergeten is. Hij is echt heel lief, met grijze veertjes op z'n koppie, en een beetje pluizig lijfje. Of moet ik het mottig noemen....ik denk dat hij heel oud is, maar hij heeft 2 jonge vriendinnen die vaak ook mee naar binnen komen - niet verder dan de deurmat - en mischien dat die hem jong houden. Mam moet zich intussen behelpen met haar grote pluizige kattenvrienden.



Mam kon zich na een paar dagen al weer een beetje in haar eentje redden dus ik kon naar m'n werk met een gerust hart. De eerste dag belde ik op om te kijken of het goed ging. Ze rapporteerde dat Ben zat te schreeuwen in de keuken op het aanrecht. Tja mam, dan wil hij een pil..... Ja maar ik weet niet hoe ik die moet geven...... Doe maar alsof mam, hij is al snel tevreden.... Nog nooit heb ik zo'n gekke kat meegemaakt.....

Afgelopen week heb ik weer iets geleerd. Als een nierkat slechter gaat worden, en het nierdieet werkt niet meer voldoende, dan kan het phosphor in zijn bloed gaan stijgen. Je kunt dan een binder geven die het phosphor in voedsel bindt in het darmkanaal zodat het niet geabsorbeerd wordt, maar het lichaam kan verlaten. Ook weer zoiets dat vrij eenvoudig is: een poedertje dat smaak- en reukloos is, gewoon door het voer te mengen is, en er wel voor zorgt dat de kat zich beter voelt. Ik hoorde er steeds over op de CRF-Support groep, maar had geen flauw benul wat het was, en hoe ik daar aan moest komen. Nu weet ik het: ik kwam er achter toen Bobby, een nederlandse CRF-kat, een prachtige Maine Coon kater, heel erg ziek was. De dierenarts ging akkoord met een binder, maar wist niet waar die te bestellen. Ik bood aan om het uit te zoeken: bij mijn apotheek hebben ze aluminiumhydroxide op de plank staan. Wordt zelden of nooit door hen gebruikt, maar ze hebben het wel in voorraad. En dat is een goede binder. Je hebt er vele, maar dit is een goeie en veilige. Mits de phosphor in het bloed te hoog is natuurlijk. Voorlopig heeft Ben een laag phosphor dankzij z'n nierdieet. Voor Bobby was het helaas te laat......
Ik vertel dit hier omdat ik merk dat er mensen via Google gaan zoeken naar dingen, en dan ook in dit dagboek terecht komen. Soms krijg ik uit de meest vreemde hoeken verzoeken om informatie....toch wel heel erg leuk.