TERUG VOLGENDE INHOUD HOME EMAIL

 
7. Urineonderzoek.

Tijdens het onderzoek wordt gekeken naar:

o.a. Urine-pH:
Met een dip-stick wordt de urine-pH (= zuurgraad) gemeten, en wordt o.a. aanwezigheid van bloedcellen, hemoglobine (= rode bloedkleurstof), glucose (suiker) en proteïne (eiwit) vastgesteld. De stick-test is niet 100% betrouwbaar, maar geeft een goede indicatie. Een goede pH ligt tussen de 6.0 en 6.5 (uitgaande van een schaal van 1 t/m 10)
Is de pH hoger dan 7, dan heet dit alkalische of basische urine.
Is de pH lager dan 6, dan heet dit zure urine.
 

urinestick   -   Dierenziekenhuis Drachten

Soortelijk gewicht:
Daarna wordt met behulp van een refractometer gekeken naar de concentratie (soortelijk gewicht) van de urine.  Het soortelijk gewicht geeft aan of de urine erg geconcentreerd is (kat drinkt weinig, maar nieren werken goed), of juist erg waterig (kat drinkt veel,  slechte nierwerking of suikerziekte/diabetes). Tegenwoordig kan het soortelijk gewicht ook met de dipstick bepaald worden. Mijn dierenarts vindt de refractometer betrouwbaarder. 

refractometer  -  Dierenziekenhuis Drachten

De volgende waarden geven een indicatie voor de mogelijke(!) aan die waarden te verbinden conclusies. Het is dus maar een kapstok met vele uitzonderingen op de regel:
 

Soortelijk gewicht tabel: Interpretatie:
1.000 - 1.005 zeer laag: mogelijk diabetes insipidus, soms bij onstekingen (pyometra)
1.006 - 1.010 te laag: mogelijk leverproblemen, nefrogene diabetes insipidus, ziekte v Cushing
1.010 - 1.020 laag: nierproblemen, hartproblemen, ontstekingen (pyometra)
1.020 - 1.030 laag normaal: waarschijnlijk geen bijzonderheden
1.030 - 1.040 normaal
groter dan 1040 hoog: te weinig drinken of bij veel drinken: suikerziekte !!!
Dierenziekenhuis Drachten

N.B. Normaliter is donkergekleurde urine geconcentreerder dan lichtgekleurde, en heeft dus ook een hoger soortelijk gewicht. Bij suikerziekte is de urine juist heel licht van kleur (door het vele drinken) maar heeft toch een heel hoog soortelijk gewicht door de aanwezigheid van de uitgeplaste suiker.
(Urine kan natuurlijk ook donker gekleurd raken door bloed).

Sediment:
Een gedeelte van de urine wordt gecentrifugeerd waardoor de afvalstoffen (welke het zwaarst zijn) onderin het buisje terecht komen. Deze stoffen kunnen daarna onder de microscoop bekeken worden. Men kijkt naar de aanwezigheid van kristallen, het soort kristallen, rode bloedcellen, witte bloedcellen (ontstekingscellen) en weefselcellen waarmee de urinewegen bekleed zijn. Er bestaan verschillende soorten kristallen, en het is heel belangrijk voor de verdere behandeling om te weten welke soort gevonden wordt. De meest voorkomende zijn struviet en calcium-oxalaat. 
Zie verder hoofdstuk 9.

ADVIES:
Maak een aantekening van de uitslagen van de urineonderzoeken. Hier volgt wat ik altijd noteer:

Datum:
pH:
Bloed en aanwezigheid van hemoglobine:
Glucose (suiker):
Proteïne (eiwit):
Sg (soortelijk gewicht):
Sediment:


 
© M.A. de Boer 2002-2013. Alle rechten voorbehouden.
Niets mag worden overgenomen van deze website in welke vorm dan ook zonder uitdrukkelijke toestemming van de auteur.